تاثیر نانوذرات اکسید روی سنتز باکتریایی و کود معمولی روی بر جوانه زنی بذر ذرت سینگل کراس ۷۰۴

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر پرایمینگ بذر با نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش باکتریایی در مقایسه با کودهای معمولی روی بر شاخص های جوانه زنی بذر ذرت سینگل کراس ۷۰۴ انجام شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار شامل ۹ نوع کود روی، شش نوع نانوذره سنتز شده با دو باکتری اشریشیاکلی و باسیلوس سوبتیلیس و سه نوع نمک معمولی روی شامل سولفات، نیترات و استات (روی) و چهار غلظت (۰، ۰/۱، ۰/۵ و ۱) گرم در لیتر در شرایط آزمایشگاهی طراحی گردید. صفات اندازه گیری شده شامل سرعت جوانه زنی، وزن تر گیاهچه و ریشه چه، طول ریشه چه و گیاهچه بودند. نتایج نشان داد که اثرات اصلی نانوذرات، غلظت و اثر متقابل آنها بر اکثر صفات مورد بررسی در سطح احتمال ۱ یا ۵ درصد معنی دار بود. بیشترین سرعت جوانه زنی (۹۹) و طول ریشه چه ۱۲/۱۶ سانتی متر در تیمار نانوذره نیترات روی اشریشیاکلی با غلظت ۱ گرم در لیتر مشاهده شد که نسبت به تیمار نیترات روی معمولی افزایش معنی داری داشت. به طور کلی غلظت ۱ گرم در لیتر به عنوان غلظت بهینه شناسایی شد و با افزایش غلظت به ۵ و ۱۰ گرم در لیتر اغلب شاخص های رشد کاهش یافت. نانوذرات سنتز شده باکتریایی عملکرد بهتری نسبت به کودهای معمولی روی نشان دادند که می توان آن را به اندازه کوچکتر، سطح ویژه بالاتر و جذب موثرتر روی توسط بذر نسبت داد. به نظر می رسد کاربرد نانوذرات اکسید روی سنتز شده با روش زیستی به ویژه در غلظت های پایین می تواند به عنوان یک راهکار کارآمد و سازگار با محیط زیست برای بهبود جوانه زنی و استقرار اولیه گیاهچه ذرت سینگل کراس ۷۰۴ مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نانوذرات اکسید روی ، سنتز باکتریایی ، پرایمینگ ، جوانه زنی ، ذرت ، کود روی