بهینه سازی نانوذرات آهن نیکل در تخلیص پروتئین نوترکیب ۷۸-GRP

پروتئین اتصال دهنده (GRP۷۸) یک پروتئین شوک حرارتی چاپرونی است که به شدت مورد اهمیت می باشد. تاکنون روشهای متعددی جهت ارزیابی و تعیین پروتئین GRP۷۸ انجام شده است که شامل سنجش کمی پروتئین در نمونه حجیم الایزا (ELISA)، بررسی وزن مولکولی پروتئین وسترن بلات (Western Blot)، مشاهده محل پروتئین در بافت یا سلول ایمونوهیستوشیمی (IHC)، ایمونوسایتوشیمی (ICC)، تعیین دقیق محل زیر سلولی میکروسکوپی کانفوکال، بررسی بیان در جمعیت های سلولی ناهمگن فلوسایتومتری، سنجش سطح فعالیت ژن qRT-PCR، شناسایی پروتئین های متقابل کو ایمونوپرسیپیتیشن (Co-IP)، مطالعه نقش عملکردی مهار با siRNA یا داروهای کوچک مولکولی می باشد. با این حال در سال های اخیر ستون های کروماتوگرافی سنتی نیکل (Ni-NTA Agarose) نیز برای تخلیص پروتئین GRP۷۸ ابداع شده است که برای مقیاس های بالا و متوسط کارایی خوبی دارد. جداسازی مغناطیسی یکی از روش های سریع و آسان برای جداسازی پروتئین ها، سلول ها و مولکول های مختلف از میان نمونه خام اولیه می باشد. در پژوهش حاضر مطالعه روش های مختلف سنتز و پوشش دهی نانوکامپوزیت مغناطیسی حاوی نیکل و آهن بررسی شده و کاربرد آن در جداسازی پروتئین ها مدنظر بوده است تا جهت جمع آوری پروتئین نوترکیب ۷-GRP مورد استفاده قرار گیرد. در این تحقیق نانوکامپوزیت آهن نیکل به روش شیمیایی اکسیداسیون و احیاء ساخته شد. سپس نانوکامپوزیت های سنتز شده در هر روش به وسیله روش اسپکتروسکوپی بررسی شد تا اندازه نانوکامپوزیت و مورفولوژی سطحی آن سنجیده شود. در مرحله نهایی این نانوذرات در معرض پروتئین قرار گرفت تا به تگ هیستیدین آن متصل شود و سپس پروتئین با مگنت خارجی جمع آوری و تغلیظ و تخلیص شد.

کلیدواژه ها:

تخلیص ، پروتئین ، نانوکامپوزیت-آهن ، نیکل ، جداسازی مغناطیسی ، GRP-۷۸