کاربرد نانوذرات در مهندسی بافت عصبی از طراحی داربستهای نانوساختار تا بازسازی و ترمیم اعصاب

آسیب های سیستم عصبی مرکزی و محیطی از مهم ترین مشکلات حوزه پزشکی و توانبخشی به شمار می روند و به دلیل ظرفیت محدود بازسازی بافت عصبی درمان آنها همچنان با چالش های قابل توجهی مواجه است. مهندسی بافت عصبی به عنوان رویکردی نوین با هدف ایجاد یک ریز محیط مناسب برای بقا، تکثیر و تمایز سلول های عصبی و همچنین هدایت رشد آکسون ها توسعه یافته است. در این میان پیشرفت های نانوفناوری امکان طراحی مواد و ساختارهایی با ویژگی های فیزیکی، شیمیایی و زیستی قابل کنترل را فراهم کرده است. نانوذرات به دلیل نسبت سطح به حجم بالا، قابلیت اصلاح سطح، ویژگی های الکتریکی و مغناطیسی منحصر به فرد و امکان بارگذاری و رهایش کنترل شده عوامل درمانی به طور گسترده در مهندسی بافت عصبی مورد بررسی قرار گرفته اند. نانوذرات فلزی مانند طلا و نقره، نانوذرات مغناطیسی بر پایه اکسید آهن، نانومواد کربنی از جمله نانولوله های کربنی و گرافن و همچنین نانوذرات پلیمری می توانند در ساخت داربست های عصبی، دارورسانی، اصلاح خواص الکتریکی و مکانیکی داربست ها و تحریک رشد نورونی مورد استفاده قرار گیرند. در این مقاله کاربردهای مختلف نانوذرات در مهندسی بافت عصبی با تمرکز بر طراحی داربست های نانوساختار، رسانش دارو و فاکتورهای رشد، افزایش رسانایی الکتریکی، بازسازی اعصاب محیطی و مرکزی و تصویربرداری زیستی بررسی می شود. همچنین چالش های مرتبط با زیست سازگاری، سمیت، پایداری، کنترل ویژگی های نانوذرات و انتقال فناوری از مطالعات آزمایشگاهی به کاربردهای بالینی مورد بحث قرار خواهد گرفت. در نهایت چشم انداز استفاده از سامانه های نانو مهندسی شده هوشمند و ترکیب نانوفناوری با زیست چاپ سه بعدی و پزشکی بازساختی بررسی می شود.

کلیدواژه ها:

نانوذرات ، نانوفناوری ، مهندسی بافت عصبی ، بازسازی عصبی ، داربست عصبی ، دارورسانی ، نانومواد رسانا