تحلیل سورهای اقلی و اکثری؛ بازاندیشی ساختاری در کمیت نماهای منطقی

در منطق سنتی و نیز در نظام های منطق جدید، سورها به دو گونه کلی و جزئی محدود شده اند. این تقسیم دوگانه، علی رغم کارآمدی در ساده سازی ساختار قضایا، با چالش هایی معنایی در تبیین انواع دیگر گزاره ها مواجه می شود که نیازمند دقت بیشتر در تحلیل ساختارهای سورمند است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی – انتقادی و با هدف بازاندیشی در این انحصار، به تبیین امکان و درپی آن ضرورت ارائه ی ساختاری جدید برای کمیت نماها پرداخته و سورهای اقلی و اکثری یا به تعبیر دیگر طبقه بندی شده را به مثابه بدیلی کارآمد برای تقسیم دوگانه سنتی معرفی می سازد. این تبیین که بر پایه تحلیل قضایای جزئیه و پیوند ناگسستنی آن با اهمال بنانهاده شده است، ضمن بهره گیری از دستاوردهای ساختار تقلیل گرایانه سنتی و حفظ تمایز خویش با منطق فازی و منطق احتمالات، امکان تحلیلی دقیق تر و کامل تر از گزاره های موجود را فراهم نموده و از تحریف معنا در قلمرو زبان طبیعی، آیات وحیانی و احکام عقلی جلوگیری می نماید. نتیجه این بررسی، پیشنهاد چارچوبی جدید، انعطاف پذیر و پرکاربرد در تحلیل قضایاست که از تقابل دوگانه میان کلیت و جزئیت عبور کرده و افق های نوینی را برای گسترش منطق زبانی و مفهومی پیش روی می نهد.

کلیدواژه ها:

قضیه جزئیه ، اهمال کمی ، سور کلی و جزئی ، منطق احتمالات ، منطق فازی ، سورهای اقلی و اکثری