The Effect of Participatory Learning on Academic Engagement and School Connectedness Among Primary School Female Students in Arak, Iran

زمینه و هدف درگیری تحصیلی و ارتباط فعال با مدرسه از متغیرهای مهمی است که می تواند کیفیت یادگیری را بهبود بخشد. به همین دلیل هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش به شیوه همیارانه بر درگیری تحصیلی و ارتباط با مدرسه در درس علوم تجربی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر اراک بود. روش پژوهش روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی و طرح آن از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه موردمطالعه نیز شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی در شهرستان اراک در سال ۱۴۰۲ بود و نمونه گیری با روش نمونه گیری خوشه ای با گمارش غیرتصادفی بود. نمونه موردمطالعه ۳۰ دانش آموز بودند که در دو گروه (۱۵ نفر گروه کنترل؛ ۱۵ نفر گروه آزمایش) مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت گردآوری اطلاعات پژوهش حاضر از پرسش نامه درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳) و پرسش نامه ارتباط با مدرسه پناغی و همکاران (۱۳۸۹) استفاده گردید. به منظور تحلیل داده های پژوهش، از تحلیل کواریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۰ استفاده شد. یافته ها یافته های پژوهش حاکی از آن بود که آموزش به شیوه همیارانه بر درگیری تحصیلی و ارتباط با مدرسه در درس علوم تجربی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر اراک موثر می باشد. بدین معنا که استفاده از شیوه آموزش همیارانه، می تواند به افزایش درگیری تحصیلی دانش آموزان منجر گردد و همچنین بر بهبود ارتباط آن ها با مدرسه موثر واقع شود. نتیجه گیری جهت دهی به کلاس های درس به سمت مدل های یادگیری همیارانه، می تواند به تقویت معنادار ارتباط دانش آموزان با محیط مدرسه و افزایش درگیری تحصیلی آنان منجر شود.

کلیدواژه ها:

Academic engagement ، Participatory learning ، School connectedness ، مشارکت تحصیلی ، یادگیری مشارکتی ، ارتباط با مدرسه ، استانداردهای یادگیری