مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و روان درمانی وجودی بر بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر

زمینه: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان وجودی بر بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام شد. روش: روش پژوهش، نیمه آزمایشی با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم مدارس ناحیه یک شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲بود. ۴۵ نفر بصورت در دسترس بعنوان نمونه انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. جهت جمع آوری داده ها، از ویرایش چهارم پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر و آزمون بهزیستی روان شناختی استفاده شد. گروه های آزمایش هر یک طی ۱۰جلسه تحت مداخله ی درمان پذیرش و تعهد و درمان وجودی قرار گرفتند. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی انجام شد. یافته ها: درمان پذیرش و تعهد و درمان وجودی بر افزایش بهزیستی روان شناختی تاثیرگذار بودند (p<۰/۰۱)؛ تاثیر درمان وجودی بیشتر از مداخله دیگر بود (p<۰/۰۱)؛ نتایج پیگیری ۲ماهه مداخله نشان دهنده ثبات روش های مداخله بود (p<۰/۰۱). نتیجه گیری: هر ۲روش از مداخلات موثر بر افزایش بهزیستی روان شناختی می باشند. لذا توصیه می شود درمان وجودی در مراکز درمانی برای افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مورد استفاده متخصصان و درمانگران بالینی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

"اضطراب فراگیر" ، "بهزیستی روان شناختی" ، "پذیرش و تعهد" ، "درمان وجودی" ، "دانش آموز"