ارایه مدل اضطراب یادگیری زبان بر پایه آگاهی فراشناختی شنیداری با تاکید بر نقش میانجی تنظیم هیجان

هدف: اضطراب یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار بر یادگیری و کسب موفقیت در زبان دوم است. هدف این مطالعه بررسی مدل معادلات ساختاری بین آگاهی فراشناختی شنیداری با اضطراب یادگیری زبان با آزمون نقش میانجی تنظیم هیجان بود. روش: روش تحقیق مطالعه همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زبان آموزان مراکز آموزش زبان انگلیسی شهر بابل در سال ۱۴۰۳ بودند که نمونه ای به حجم ۲۰۰ نفر از طریق روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب یادگیری زبان هارویتز و همکاران(۱۹۸۶)، آگاهی فراشناختی شنیداری واندرگریفت و همکاران(۲۰۰۶) و خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدن(۲۰۱۰) استفاده شده است. یافته ها: نتایج تحلیل آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین تنظیم هیجان با آگاهی فراشناختی شنیداری(۵۹۱/۰-R=) و اضطراب یادگیری زبان(۵۵۵/۰R=) رابطه معناداری وجود دارد. همچنین تمامی شاخص های برازش مدل را تایید کردند. به طوری که ضرایب استاندارد مسیرها نشان داد اثر مستقیم آگاهی فراشناختی شنیداری به تنظیم هیجان(۵۵/۰=β) و به اضطراب زبان(۶۶/۰=β) معنی دار می باشد. همچنین نتایج آزمون بوت استراپ نرم افزار AMOS نشان داد که اثر غیرمستقیم آگاهی فراشناختی شنیداری به اضطراب یادگیری زبان از طریق تنظیم هیجان(۴۹/۰=β) معنی دار است.نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که رابطه بین آگاهی فراشناختی شنیداری با اضطراب یادگیری زبان یک رابطه خطی ساده نیست، بلکه متغیرهای دیگر مانند تنظیم هیجان در این رابطه نقش تعدیل کننده دارند.

کلیدواژه ها:

اضطراب یادگیری زبان ، فراشناخت ، تنظیم هیجان