تحلیلی بر تاثیر هوش مصنوعی بر راهبردهای نظامی و امنیتی در منازعات نوین (با نگاهی به جنگ ۱۲ روزه ایران و رژیم صهیونیستی)

هوش مصنوعی در سال های اخیر به عاملی تاثیرگذار و تحول آفرین در عرصه های گوناگون زندگی بشر، بویژه در حوزه امور دفاعی و امنیتی، بدل شده است. این پژوهش با هدف واکاوی تحولات احتمالی جنگ و امنیت در عصر حاضر، در پی بررسی این پرسش است که «فناوری های نوظهور، مانند هوش مصنوعی، چگونه ماهیت جنگ و راهبردهای نظامی و امنیتی را دگرگون می سازند؟» فرضیه تحقیق بیان می کند «هوش مصنوعی با تحلیل داده های کلان، تصمیم گیری سریع و خودکارسازی سیستم های جنگی، اجرای عملیات های نظامی با کمترین نیروی انسانی و بیشترین کارایی را افزایش می دهد؛ در عین حال، تهدیداتی همچون خطاهای الگوریتمی و تشدید رقابت های تسلیحاتی را بدنبال دارد.» پژوهش به روش کیفی و با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. داده ها به صورت کتابخانه ای و با استفاده از کتب، مجلات و گزارشهای تخصصی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی در حال بازتعریف اصول و قواعد جنگ است، زیرا توانایی ایجاد تهدیدهای غیرقابل پیش بینی و بر هم زدن توازن قدرت را دارد. در افق آینده، «جنگ الگوریتمی» به پارادایم غالب در راهبردهای نظامی تبدیل خواهد شد، به گونه ای که پیروزی نظامی نه لزوما متعلق به دارندگان بزرگ ترین نیروهای مسلح، بلکه در اختیار بازیگرانی خواهد بود که پیشرفته ترین سامانه های دفاعی و تهاجمی مبتنی بر هوش مصنوعی را در اختیار دارند. در این چارچوب، درگیری دوازده روزه ایران با رژیم صهیونیستی نمونه ای بارز از جنگ های مدرن مبتنی بر فناوری های پیشرفته است، که در آن هوش مصنوعی دیگر صرفا یک ابزار پشتیبان نیست، بلکه نقش محوری در طراحی و مدیریت عملیات نظامی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

سلاحهای خودکار" ، نبرد الگوریتمی" ، امنیت سایبری" ، " ، بازدارندگی"