ارزیابی و تحلیل عملکرد دهیاری ها در جهت توسعه گردشگری در بخش مرکزی شهرستان مشهد

امروز از گردشگری به عنوان رویکردی مناسب برای توسعه اجتماعی- اقتصادی و کالبدی در مناطق روستایی یاد می شود. درعین حال از مهم ترین ارکان توسعه گردشگری، مدیریت گردشگری است که نقشی مهم در هماهنگی فعالیت های توسعه گردشگری بر عهده دارد. ازاین رو هدف پژوهش حاضر بررسی و تحلیل عملکرد دهیاری ها در جهت توسعه گردشگری در بخش مرکزی شهرستان مشهد است. تحقیق حاضر از نظر روش شناسی توصیفی- تحلیلی و از لحاظ هدف، از نوع تحقیق کاربردی است. دوازده روستای منتخب دارای ۷۸۸۶ خانوار هستند. با توجه به اینکه خانوارها در روستاهای مورد مطالعه به عنوان جامعه آماری (۷۸۸۶ خانوار) است، حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران و با خطای ۰۵/۰ درصد معادل ۳۶۷ خانوار تعیین گردید. برای تحلیل یافته ها از نرم افزار GIS و SPSS و مدل تصمیم گیری چندمعیاره vikor استفاده شده است. نتایج آزمون آنالیز واریانس با میزان معناداری برای شاخص کاهش بیکاری و توسعه اشتغال ۰.۰۳، شاخص تلاش به منظور افزایش درآمد ۰.۰۰ و برای شاخص تشویق به سرمایه گذاری ۰.۰۴ که کمتر از مقدار ۰.۰۵ است، نشان می دهد، تفاوت میانگین عملکرد دهیاران در جهت توسعه گردشگری به تفکیک روستاهای مورد مطالعه معنادار و مورد پذیرش قرار می گیرد. درعین حال نیز با توجه به نتایج مدل ویکور، روستاهای فارمد، امیرآباد و دوست آباد جزو روستاهایی هستند که عملکرد دهیاران در آن ها به علت جاذبه های گردشگری، موقعیت جغرافیایی و نزدیک بودن شهر مشهد بهتر از سایر روستاهاست و اما در روستاهای چون تبادکان، گوش و جنگ به علت فاصله بیشتر از شهر مشهد و راه های اصلی سبب شده است که در زمینه عملکرد دهیاران در این روستاها و روستاهای مشابه عملکرد نسبتا نامناسب تری داشته باشند. با توجه به یافته ها، راهکارهایی شامل: بازنگری در وظایف دهیاری ها، تشکیل گروه های مختلف محلی، آموزش دهیاران به خصوص در راستای گردشگری، افزایش آگاهی اجتماعات روستایی و غیره پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، روستا ، توسعه گردشگری ، بخش مرکزی ، مشهد