ارزیابی طرح های توسعه شهری ایران با در نظر گرفتن شاخص های تحقق پذیری با تاکید بر برنامه ریزی راهبردی

پژوهش حاضر بر اساس هدف کاربردی – توسعه ای و روش انجام آن توصیفی - تحلیلی است و در زمره تحقیقات کیفی قرار دارد. ایده ارزیابی طرح های توسعه شهری ایران با در نظر گرفتن شاخص های تحقق پذیری با تاکید بر برنامه ریزی راهیردی بر اساس تعیین میزان موفقیت تحقق پذیری برنامه ریزی راهبردی در بررسی نظام ارزیابی، معیارها و دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده، مورد توجه است. از این رو هدف این پژوهش تدوین معیارها و شاخص های تحقق پذیری در طرح های توسعه شهری ایران است و سپس از طریق معیارهای استخراج شده طرح های توسعه شهری مورد سنجش قرار می گیرد تا مشخص شود عملکرد آنها برای دستیابی به توسعه چگونه می باشد و از نرم افزار MAXQDA (شاخص های طرح های توسعه شهری) تحلیل محتوا شدند و نزدیک به ۴۵۰ کد اولیه، در قالب ۱۱۰ کد محوری استخراج شد. سپس با بازبینی و تجدیدنظر، تعداد کدهای محوری گزینش و به ۷۹ کد تدقیق شدند و در نهایت به ۷ کد و مولفه اصلی گزینش شده اند، که نشان می دهد بر اساس این مولفه ها است که برنامه ریزی شهری و بخصوص برنامه ریزی راهبردی تحقق پیدا می کند. این مولفه ها (انطباق پذیری، هماهنگی، ارتباط و نظام مندی، انعطاف پذیری، واقع گرایی، برنامه ریزی غیرمتمرکز و مشارکت گرا و شفافیت) در رویه ها و فرآیندها می باشند.دستاورد این رساله شناسایی شاخص های توسعه جهت تحقق پذیری طرح های شهری و همچنین سنجش، رتبه بندی، تحلیل و ارزیابی آنها در ایران می باشد. با عنایت به یافته های بدست آمده از میان مولفه های مطرح شده برای شناخت مهمترین مولفه تاثیرگذار بر تحقق پذیری برنامه های راهبردی در ایران همه مولفه ها برای تحقق پذیری طرح های توسعه شهری در وضعیت نامطلوب قرار دارند. به عبارت دیگر طرح های توسعه شهری با تاکید بر برنامه های راهبردی نتوانستند به تحقق کامل برسند که دلیل آن عدم توجه به شاخص های تحقق پذیری است.

کلیدواژه ها:

طرح های توسعه شهری ، برنامه ریزی ، برنامه ریزی راهبردی ، شاخص های توسعه ، تحلیل