پایش اضافه بار مایعات در بیماران همودیالیزی با امپدانس متری چند فرکانسی و انتخاب ویژگی های امپدانسی موثر

تجمع مایع اضافی در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی مرحله نهایی، یکی از عوامل مهم در افزایش عوارض قلبی عروقی، افت فشار خون حین دیالیز و مرگ ومیر است. ازاین رو، تعیین دقیق وزن خشک و پایش تغییرات حجم مایع بدن در طول همودیالیز اهمیت بالینی ویژه ای دارد. در این مطالعه، از یک سامانه امپدانس متری چندفرکانسی برای ثبت امپدانس زیستی در مقاطع مختلف بدن بیماران همودیالیزی استفاده شد. داده ها از ۱۱ بیمار و در حین همودیالیز ثبت شدند. امپدانس زیستی در پنج مقطع بدن شامل دست راست، دست چپ، پای راست، پای چپ و تنه، در فرکانس های ۵۰، ۱۵۰، ۲۵۰، ۵۰۰ و ۷۵۰ کیلوهرتز اندازه گیری شد. پس از استخراج دامنه و فاز امپدانس، پارامترهای امپدانسی نرمال شده محاسبه و ارتباط آن ها با حجم تجمعی آبگیری بررسی گردید. نتایج نشان داد که مشخصات امپدانسی مربوط به مقطع دست راست در فرکانس های ۵۰ و ۷۵۰ کیلوهرتز بیشترین همبستگی را با آبگیری نشان می دهند. سپس پارامترهای منتخب به عنوان ورودی شبکه عصبی جلوسو و مقدار حجم تجمعی آبگیری به عنوان خروجی مدل در نظر گرفته شد. عملکرد مدل با استفاده از شاخص هایی مانند ضریب همبستگی (بیش از ۹۰ درصد) و RMSE (کمتر از ۰۱/۰) ارزیابی شد. نتایج اولیه نشان می دهد که امپدانس متری چندفرکانسی می تواند به عنوان روشی غیرتهاجمی و کم هزینه برای پایش وضعیت مایعات در بیماران همودیالیزی مورد توجه قرار گیرد. با این حال، به دلیل محدود بودن تعداد بیماران، تایید نتایج در مطالعات گسترده تر ضروری است.

کلیدواژه ها:

همودیالیز ، آبگیری ، امپدانس زیستی