رابطه بین ترس از ارزیابی منفی دیگران و اضطراب ریاضی در دانش آموزان متوسطه با میانجیگری خودپنداره ریاضی

هدف: اضطراب ریاضی به مثابه احساس تنش، هراس و یا ترس در پردازش مسائل ریاضی در زندگی روزمره و در محیط آموزشگاه می تواند پیشرفت و عملکرد ریاضی را تحت تاثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش میانجی گرانه خودپنداره ریاضی بین اضطراب ریاضی و ترس از ارزیابی منفی دیگران در دانش آموزان متوسطه دوم است.روش ها: این مطالعه، یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است و جامعه آماری آن شامل تمامی دانش آموزان متوسطه دوم شهر رشت در نیمسال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ بود. که به روش نمونه گیری در دسترس ۲۲۸ دختر و ۱۹۴ پسر نمونه گیری شد. برای انجام پژوهش از پرسشنامه اضطراب ریاضی بالگلو و زلهارت (۲۰۰۷)، پرسشنامه ترس از ارزیابی منفی لری (۱۹۸۳) و پرسشنامه خودپنداره ریاضی مارش (۱۹۹۰)، استفاده شدیافته ها: داده ها از طریق روش معادلات ساختاری موردبررسی قرار گرفتند و نتایج نشان داد که ترس از ارزیابی منفی دیگران بر اضطراب ریاضی در دانش آموزان اثر مثبت معنادار دارد (۰۵۷/۹(t =   اما خودپنداره ریاضی بر اضطراب ریاضی در دانش آموزان اثر منفی معنادار دارد (۷۳۹/۱۰- t=)، همچنین ترس از ارزیابی منفی دیگران بر خودپنداره ریاضی در دانش آموزان اثر منفی معنادار دارد (۸۲۸/۲- t=).نتیجه گیری: از طرفی دیگر، نتایج نشان داد که خودپنداره ریاضی بین ترس از ارزیابی منفی دیگران و اضطراب ریاضی نقش میانجیگری دارد. از پژوهش حاضر می توان چنین نتیجه گرفت که افزایش خودپنداره ریاضی، می تواند اضطراب ریاضی ناشی از اثرات مخرب ترس از ارزیابی منفی را کاهش دهد. بنابراین می بایست عوامل ارتقادهنده خودپنداره ریاضی شناسایی شوند و در این خصوص به افراد آموزش های لازم ارائه شوند.

کلیدواژه ها:

ترس از ارزیابی منفی دیگران ، اضطراب ریاضی ، خودپنداره ریاضی