پایش نشست خشک ذرات گردوخاک درخلیح فارس و تنگه هرمز با استفاده از مدل WRF-CHEM و مقایسه با CAMS(مطالعه موردی ۲۸تا۳۱ جولای ۲۰۱۸)

گردوخاک از مهم ترین آلاینده های جوی است که در منطقه غرب آسیا اثرات قابل توجهی بر کیفیت هوا، سلامت انسان و بوم سازکان-های دریایی و خشکی دارد. در این پژوهش، فرآیند نشست خشک ذرات گردوخاک طی یک رویداد شدید گردوخاک در خلیج فارس و تنگه هرمز طی ۲۸ تا ۳۱ جولای ۲۰۱۸ به صورت مطالعه موردی بررسی شده است. به منظور شبیه سازی و برآورد شار نشست خشک، از مدل WRF-CHEM استفاده شد و نتایج با داده های بازتحلیل CAMS مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت. این دوره با انتقال گسترده توده های گردوخاک از مناطق بیابانی جنوب غرب آسیا (بویژه شبه جزیره عربستان) و تحت تاثیر بادهای غالب شمال غربی (شمال)، همراه بوده است. نتایج نشان می دهد که بیشینه شار نشست، همزمان با افزایش غلظت ذرات معلق سطحی و تشدید سرعت باد رخ داده است. الگوی مکانی نشست بیشینه در بخش های شمالی و شمال غربی خلیج فارس نشان می دهد که با مسیرهای انتقال گردوخاک با شرایط دینامیکی جو سازگار است. مقایسه نتایج WRF-CHEM با داده های CAMS حاکی از همخوانی مناسب در تغییرات زمانی و توزیع مکانی نشست خشک است، هرچند تفاوت هایی به ویژه در اوج رویداد با هم دارند. مقایسه عملکرد مدل WRF-Chem در شبیه سازی با داده های بازتحلیل CAMS نشان دهنده همبستگی قوی بین دو مجموعه داده R = ۰.۷۶) ) است که نشان می دهد WRF-Chem با موفقیت تغییرات زمانی نشست خشک ذرات گرد و خاک را ثبت می کند. یافته های این پژوهش بر اهمیت شبیه سازی عددی دقیق و استفاده از داده های بازتحلیل برای بهبود درک چرخه گردوخاک و ارزیابی ورودی مواد معدنی به بوم سازکان دریایی خلیج فارس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

ذرات گردوخاک ، نشست خشک ، خلیج فارس ، WRF-CHEM ، CAMS