تحلیل تماتیک رمان های زن نوشت دهه ۱۳۷۰ بر اساس رویکرد براون و کلارک مطالعه موردی: انگار گفته بودی لیلی، چهل سالگی و جزیره سرگردانی

دهه هفتاد شمسی دوره ای است که نویسندگان در ایران با حضوری گسترده تر و با رویکردی انتقادی تر به بازنمایی تجربه زیسته زنان پرداختند. مسئله پژوهش، تحلیل نظام مند الگوهای معنایی مشترک میان رمان های زن نوشت این دوره است. هدف این تحقیق، شناسایی و مقایسه تم های مشترک و متمایز در سه رمان شاخص زن نوشت دهه هفتاد- انگار گفته بودی لیلی، نوشته سپیده شاملو، چهل سالگی، نوشته ناهید طباطبایی و جزیره سرگردانی، نوشته سیمین دانشور- است. این رمان ها در فضایی مشترک شکل گرفته و هر سه به مسائلی چون هویت زنانه، عشق، سرگردانی، سنت و مدرنیته پرداخته اند. پژوهش پیش رو با بهره گیری از روش تحلیل تماتیک براون و کلارک۲۰۰۶ و با تمرکز بر جملات کلیدی و اظهارنظرهای صریح شخصیت ها یا راوی، به کشف مضامین مشترک و متفاوت سه رمان می پردازد. یافته ها نشان می دهد مضامینی چون «بحران هویت»، «قدرت و جنسیت»، «عشق و معنای زندگی»، «سرنوشت باوری و اعتراض به جبر»، و «تعارض سنت و مدرنیته» در هر سه اثر حضوری پررنگ دارند. در عین حال، هر رمان با توجه به زبان و سبک نویسنده، زاویه خاصی از تجربه زن ایرانی را در دهه هفتاد بازتاب می دهد. نتیجه پژوهش نشان می دهد رمان زن نوشت دهه هفتاد تحت تاثیر گفتمان های مردسالار، تجربه فردیت مدرن و اضطراب های تاریخی پس از انقلاب و جنگ شکل گرفته است

کلیدواژه ها:

تحلیل تماتیک ، براون و کلارک ، جزیره سرگردان ، چهل سالگی ، انگار گفته بودی لیلی ، رمان زن نوشت