بررسی حیات اجتماعی امام رضا (ع) با تاکید بر تعامل ایشان با خویشاوندان

بشر در زندگی از روز اول احتیاج به دیگران دارد و نمی تواند به تنهایی زندگی کند لذا ناچار است با دیگران در ارتباط باشد. حضرت امام رضا (ع) چگونه با خویشاوندان ارتباط داشته است دراین باره پژوهشی روشمند، علمی، دقیق صورت نگرفته است. ازاین رو، تحقیق حاضر در پی پاسخ گویی به این پرسش است که حیات اجتماعی امام رضا (ع) در ارتباط با خویشاوندان چگونه بوده است؟ این پژوهش درصدد آن است که چگونگی حیات اجتماعی امام رضا (ع) را در ارتباط با خویشاوندان مثلا برادران، خواهران، عموها و بستگان دیگر را مورد بررسی قرار دهد تا سیره آن حضرت به صورت دقیق و تفصیلی معلوم گردد و برای بهبود روابط افراد در جامعه اسلامی بکار برده شود. این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی به فرجام رسیده به نتایج ذیل دست یافته است:۱) حضرت با خویشاوندان رفتار محبت آمیز و نهایت احترام را داشته به آنان تعظیم و تکریم می کرد ۲) در شادی ها، غم ها و رنج های آنان شریک بوده ۳) برای گشایش و رفاه آنان می کوشید و درعین حال در صورت بروز انحراف و خطا از آنان از امر به معروف و نهی از منکر غافل نبود. ۴) ایشان به خویشاوندان انفاق می کرد ۵) در امور شخصی از آنان می گذشت و عفو می نمود ۶) برای عیادت خویشاوندان مریض می رفت، با آنان صله رحمی می کرد ۷) در تشییع جنازه آنان شرکت می کرد و برای زیارت قبور آنان می رفت.

کلیدواژه ها:

سیره اجتماعی ، تعامل اجتماعی ، امام رضا (ع) ، منسوبین امام رضا (ع)