شناسایی محل بهینه تخلیه پساب شور آب شیرین کن پتروشیمی در آب های ساحلی چابهار

هدف اصلی مطالعه حاضر مدل سازی تخلیه پساب شور آب شیرین کن پتروشیمی در ساحل چابهار برای دستیابی به طراحی بهینه مکان خروجی پساب است. در این راستا، سناریوهای متنوعی بر اساس تخلیه پساب به صورت تک دریچه ای و چند دریچه ای، جهت و زاویه دریچه ها، تاثیر سرعت های مختلف جریان و جذر و مد بر رفتار هاله آلودگی و تغییرات غلظت شوری با استفاده از مدل عددی کورمیکس بررسی شد. داده های ورودی برای بررسی نحوه پخش و پراکندگی پساب شور شامل پارامتر های محیطی (سیستم مختصات، اطلاعات باد منطقه، ضریب مانینگ، عمق تخلیه، نرخ و چگالی پساب آب شور، اطلاعات جریان و ...) و پارامترهای سیستم تخلیه است. نرخ تخلیه پساب شور آب شیرین کن ۵۵ مترمکعب در ثانیه و چگالی آن ۱۰۵۳ کیلوگرم بر مترمکعب در نظر گرفته شد. بر اساس نتایج مدل سازی، استفاده از پورت های تناوبی (الترناتیو) باعث افزایش غلظت شوری در منطقه می گردد و پورت های هم جهت نتایج بهتری ارائه می دهد. در سرعت متوسط جریان، هاله آلودگی به سمت ساحل حرکت خواهد کرد اما غلظت شوری در ساحل در حد استاندارد خواهد بود. در حداکثر جریان محیط، افزایش غلظت شوری در ساحل بالاتر از استاندارد محیط زیستی خواهد بود. با توجه به نتایج سناریوهای مختلف، موقعیت محل آبگیری از خط ساحلی در عمق ۱۲ متر حدود ۴۲۵ متر و فاصله تخلیه پساب از خط ساحلی در عمق ۵ متر حدود ۲۵۰ متر برآورد شد. عمق مورد اشاره جهت آبگیری بر اساس اثرگذاری میزان خروجی پساب می باشد و عمق بلوم پلانکتونی و پدیده کشند قرمز در این مطالعه در نظر گرفته نشده است.

کلیدواژه ها:

CORMIX model ، Salinity concentration changes ، scenarios ، Site Selection ، واژه های کلیدی: تغییرات غلظت شوری ، سناریو ، مکان یابی ، مدل کورمیکس.