بروز کم کاری مادرزادی تیروئید در نوزادان متولد شده در سال های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ در استان خراسان جنوبی

زمینه و هدف: کم کاری مادرزادی تیروئید از شایع ترین اختلالات غدد درون ریز و از علل مهم و قابل پیشگیری عقب ماندگی ذهنی است که در صورت تشخیص و درمان به موقع، عوارض آن قابل پیشگیری است. این مطالعه با هدف تعیین میزان بروز کم کاری مادرزادی تیروئید در نوزادان استان خراسان جنوبی طی سال های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ انجام شد. روش تحقیق: این پژوهش توصیفی گذشته نگر بر روی تمامی نوزادان متولدشده بین فروردین ۱۴۰۲ تا اسفند ۱۴۰۳ انجام شد. نوزادان با TSH (Thyroid Stimulating Hormone) پاشنه پا ≥۱۰ در نوبت اول و ≥۵ در نوبت دوم غربالگری، فراخوان شدند. سپس سطح سرمی TSH، T۴ و T۳RU آن ها اندازه گیری شد. نوزادانی با TSH سرمی ≥۱۰ mU/L و T۴ <۶.۵ µg/dl به عنوان مبتلا به کم کاری مادرزادی تیروئید در نظر گرفته شدند. یافته ها: از ۳۰۰۲۱ نوزاد غربال شده، ۱۲۰۵ نفر (۰۱/۴%) فراخوان شدند. در نهایت ۱۵۲ نوزاد (۵.۰۶ در هزار) دارای TSH سرمی ≥۱۰ mU/L  و مبتلا به کم کاری تیروئید تشخیص داده شدند. بروز بیماری در سال ۱۴۰۲، ۷۸ مورد (۵.۱۲ در هزار) و در سال ۱۴۰۳، ۷۴ مورد (۵ در هزار) بود. در غربالگری اولیه نوزادان مبتلا،TSH  پاشنه پا در ۸۷.۹۸% کمتر از ۵، در ۱۱.۱۵% بین ۵ تا ۹.۹ و در ۰.۸۷% برابر یا بیش از  mU/L۱۰ بود. بروز کلی بیماری ۱ در ۱۹۸ تولد زنده بود. نتیجه گیری: بروز کم کاری مادرزادی تیروئید در استان خراسان جنوبی بالا است. با توجه به نقش این بیماری در عقب ماندگی ذهنی، انجام مطالعات تکمیلی برای شناسایی عوامل موثر ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

Congenital hypothyroidism ، Newborn ، Screening ، South Khorasan ، کم کاری مادرزادی تیروئید ، نوزاد ، غربالگری ، خراسان جنوبی