چندزبانگی: رویکردی اجتماعی-زبانی و آموزشی، به قلم سارا بوشفلد، پاتریشیا رونان، مانولا ویدامانل، انتشارات پالگریو مک میلان، ۲۰۲۳،XIV+۳۴۳.

چندزبانگی که به توانایی فرد یا جامعه در به کارگیری دو یا چند زبان در موقعیت های ارتباطی گوناگون اشاره دارد، یکی از پیامدهای مهم جهانی سازی و گسترش تماس میان جوامع زبانی به شمار می آید. این پدیده صرفا دانش یا مهارتی فردی نیست، بلکه در سطح اجتماع نیز تاثیرات گسترده ای در حوزه های آموزش، هویت و فرهنگ به جا می گذارد و به همین دلیل در سال های اخیر به یکی از محورهای اصلی زبان شناسی اجتماعی تبدیل شده است. در این چارچوب، مقاله حاضر به معرفی و بررسی کتاب «چندزبانگی: رویکردی اجتماعی-زبانی و آموزشی» می پردازد که با هدف ارائه تصویری جامع از ابعاد نظری، اجتماعی و کاربردی این پدیده در جهان معاصر تدوین شده است. کتاب در چهار بخش و چهارده فصل تنظیم شده و طیف گسترده ای از موضوعات مرتبط با چندزبانگی را پوشش می دهد. در فصل های آغازین کتاب، مبانی نظری چندزبانگی، تمایز میان چندزبانگی فردی و اجتماعی، و برخی تصورات رایج و نادرست در باره دوزبانگی مطرح شده و دیدگاه پیوستاری بودن توانش زبانی مورد تاکید قرار می گیرد. سپس مفاهیمی همچون تماس زبان ها، رمزگردانی، وام گیری، ترازبانگی و نقش های زبان انگلیسی در جهان چندزبانه مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. در ادامه، کتاب به ابعاد اجتماعی و کاربردی چندزبانگی در حوزه هایی مانند سیاست های زبانی، هویت های چندگانه، آموزش، مهاجرت و پناهندگی، رسانه های نوین، موسیقی پاپ و چشم اندازهای زبانی در فضای عمومی می پردازد. بخش پایانی نیز به روش شناسی پژوهش در چندزبانگی اختصاص دارد و ضمن معرفی رویکردهای کمی و کیفی، بر اهمیت داده های اینترنتی و پیکره های زبانی در تحلیل های معاصر تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

چندزبانگی ، آموزش ، جهانی سازی ، هویت ، انگلیسی