نقش علمی - عملی خواجه نصیرالدین طوسی در بازسازی و شکوفایی مجامع علمی

با شروع حمله مغولان و ویرانگری بی حد و حصر آنان، مراکز علمی آسیب فراوانی دیدند. در پی این اوضاع و شرایط نابسامان و کشته شدن برخی دانشمندان و اندیشمندان و فرار برخی دیگر و نیز تخریب های گسترده کانون های علمی، رکود بی سابقه ای در جامعه علمی مسلمانان پدید آمد و تمدن اسلامی را با مخاطره جدی روبرو ساخت. در این میان، نقش خواجه نصیرالدین طوسی به عنوان یکی از دانشمندان برجسته این دوره قابل توجه است. بر همین پایه، مقاله حاضر با روش تحلیل کیفی، نقش خواجه را در این راستا مورد کنکاش قرار داد و این نتیجه به دست آمد که وی با انجام اقداماتی اولویت مدارانه در دو حیطه علمی و عملی همچون جامع نگری علمی، کارکردگرایی علمی، امنیت بخشی و جذب دانشمندان و حمایت های همه جانبه از آنان و نیز تاسیس کانون ها و مراکز علمی و همچنین ایجاد فضای آزاداندیشی، توانست این خلع را پر کند و تلاش های او به شکوفایی دوباره مجامع علمی انجامید.

کلیدواژه ها:

خواجه نصیرالدین طوسی ، مجامع علمی ، جامع نگری علمی ، کارکردگرایی علمی ، امنیت بخشی ، آزاداندیشی