تدوین چارچوب مفهومی خط مشی گذاری مسکن استطاعت پذیر در ایران با استفاده از رویکرد فراترکیب

بحران جهانی مسکن، بخصوص برای گروه های کم درآمد که با افزایش هزینه ها، بی ثباتی ژئوپلیتیک، عرضه ناکافی، نابرابری های اجتماعی - فضایی و تغییرات اقلیمی فزاینده مواجه هستند، در حال تشدید است. مطالعات متعدد در کنار افزایش نابرابری مسکن بین ثروتمندان و فقرا در بازار مسکن ایران طی دو دهه گذشته بیانگر آن است که خط مشی های اجرایی شده در دولت های مختلف به منظور تامین مسکن قابل استطاعت برای خانوارهای کم درآمد و کنترل فقر مسکن در کشور موثر واقع نشده است؛ بنابراین، در راستای ارائه تصویری نمایانگر از مولفه های در هم تنیده تاثیرگذار بر خط مشی های مسکن استطاعت پذیر، هدف از پژوهش حاضر تدوین چارچوب مفهومی خط مشی گذاری مسکن استطاعت پذیر در ایران می باشد. این پژوهش مبتنی بر پارادایم برساخت گرایی - تفسیری، بر اساس هدف توسعه ای و از نظر ماهیت داده ها، کیفی است. به جهت استراتژی پژوهش از روش فراترکیب ۷ مرحله ای سندلوسکی و باروسو (۲۰۰۷)، استفاده گردیده است. شیوه تحلیل داده ها، تحلیل محتوای کیفی، ابزار گردآوری داده ها، اسناد و مدارک گذشته و جامعه پژوهش، شامل ۱۳۲۸ مقاله می باشد که طی سال های (۲۰۲۴-۲۰۱۲) / (۱۴۰۳-۱۳۹۱) در پایگاه های علمی معتبر داخلی و خارجی منتشر شده است.پس از بررسی مقالات و با استفاده از روش کسپ، در نهایت ۶۷ منبع گزینش و بر اساس نتایج مرور نظام مند با رویکرد فراترکیب، چارچوب مفهومی خط مشی گذاری مسکن استطاعت پذیر در ایران تدوین شد. در مجموع ۴ مقوله اصلی، ۱۰ مفهوم و ۲۹ کد (شاخص) شناسایی گردید. در نهایت چارچوب مفهومی تدوین شده، تصویری یکپارچه از مولفه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و اقلیمی تاثیرگذار بر خط مشی های مسکن استطاعت پذیر در ایران در اختیار خط مشی گذاران قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

خط مشی گذاری عمومی ، مسکن استطاعت پذیر ، افراد کم درآمد ، فقر مسکن ، فراترکیب