بازنمایی برداری معنا: درآمدی بر مبانی و کاربردها در علوم انسانی

پژوهش حاضر با هدف تبیین مبانی نظری بازنمایی برداری معنا و معرفی ظرفیت های آن در تحلیل متون، کشف روابط معنایی و توسعه روش های پژوهش در علوم انسانی است. مسئله اصلی پژوهش، ناتوانی ماشین در فهم مستقیم زبان طبیعی و در مقابل، ناکارآمدی نسبی روش های سنتی و کلاسیک دیجیتال در تحلیل کلان داده های متنی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی - تحلیلی و بر پایه مرور آثار معتبر در حوزه پردازش زبان طبیعی و زبان شناسی محاسباتی، مبانی بازنمایی برداری معنا، فرضیه توزیعی معنا و نقش آن در مدل سازی محاسباتی زبان را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که بازنمایی برداری با تبدیل واژه ها و متون به فضاهای چندبعدی، امکان سنجش شباهت معنایی، تحلیل روابط مفهومی، ردیابی تحول تاریخی مفاهیم، استخراج خوشه های گفتمانی و توسعه جست وجوی معنایی را در متون علوم انسانی فراهم می سازد. با وجود این، چنین مدل هایی به دلیل فقدان تجربه زیسته، قصدمندی و آگاهی، جایگزین فهم و تفسیر انسانی نیستند، بلکه به عنوان ابزاری مکمل برای گسترش ظرفیت های پژوهش و مدیریت دانش در علوم انسانی عمل می کنند.

کلیدواژه ها:

بازنمایی برداری معنا ، مدل های زبانی بزرگ ، فرضیه توزیعی معنا ، تعبیه سازی کلمات ، پردازش زبان طبیعی ، فضای معنایی ، مدل سازی زبان