ارزیابی صفات رویشی و زایشی پرتقال ’کاراکارا‘ روی برخی پایه های سه برگچه ای در شمال ایران

ارقام پرتقال در ایران بالاترین محصول مرکبات کشور را به خود اختصاص داده اند. به دلیل افزایش تنش های زیستی و غیر زیستی، برای پایدار ماندن این محصول بررسی ارقام و پایه های متنوع در شرایط منطقه ضروری است. از این رو، عملکرد کمی و کیفی و زمان برداشت پرتقال ’کاراکارا‘ روی سه پایه سه- برگچه ای در شرق مازندران طی هفت سال از زمان کاشت (۱۳۹۲) بررسی شد. در سال پایانی پژوهش (۱۳۹۹)، بیشترین سازگاری مورفولوژیکی بین رقم و پایه روی پایه’کاریزو‘ سیترنج (۷۶/۰) و کمترین روی پایه ’سوینگل‘ سیتروملو (۶۲/۰) مشاهده شد. بیشترین حجم درخت روی پایه ’سوینگل‘ سیتروملو (۴/۵ متر مکعب) و کمترین حجم روی پایه ’کاریزو‘ سیترنج (۲/۴ متر مکعب) ثبت شد. بیشترین متوسط عملکرد از سال چهارم تا هفتم روی پایه ’سوینگل‘ سیتروملو به میزان ۷/۱۰، کمترین روی پایه سیترنج‘C-۳۵’ با ۷/۸ تن در هکتار و بیشترین کارایی عملکرد روی پایه ’کاریزو‘ سیترنج با چهار کیلوگرم بر مترمکعب تولید شد. زمان مناسب شروع برداشت این رقم در شرق مازندران هفته پایانی آبان ماه است که در این زمان به طور متوسط شاخص برداشت ۸/۷، وزن میوه ۲۸۰ گرم، ضخامت پوست میوه ۵/۳ میلی متر، میزان عصاره میوه ۴۴ درصد و رنگ پوست میوه نارنجی کمرنگ است. برای احداث باغ های پرتقال ’کاراکارا‘ روی پایه های سه برگچه ای در مازندران و به منظور استفاده بهینه از زمین و افزایش عملکرد کل، می توان با انجام هرس فرم دهی در چهار سال اول و سپس هرس سالانه در اواخر زمستان، از بیش از ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ اصله درخت در هکتار استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

’سوینگل‘ سیتروملو ، سیترنج ‘C-۳۵’ ، ’کاریزو‘ سیترنج ، کاشت متراکم ، زمان برداشت