بررسی مدیریت تلفیقی عنصر گوگرد و کود آلی بر عملکرد و اجزای عملکرد کتان روغنی (Linum usitatissimum) در شرایط اهواز

به منظور بررسی تاثیر باکتری Thiobacillus، کاربرد گوگرد و کود آلی بر عملکرد و رشد کتان روغنی (Linum usitatissimum) در شرایط اهواز، پژوهشی طی سال زراعی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ در دانشگاه شهید چمران اهواز اجرا شد. این آزمایش به صورت طرح فاکتوریل برپایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گردید. عامل اول شامل سطوح مختلف گوگرد و Thiobacillus در پنج سطح شامل شاهد (بدون استفاده از گوگرد و Thiobacillus)، ۲۰۰ کیلوگرم گوگرد در هکتار، ۴۰۰ کیلوگرم گوگرد در هکتار، ۱۰۰ کیلوگرم گوگرد در هکتار همراه با مایه تلقیح باکتری Thiobacillus و ۲۰۰ کیلوگرم گوگرد در هکتار همراه با مایه تلقیح باکتری Thiobacillus بود. عامل دوم شامل استفاده از کود آلی در سه سطح شاهد (عدم استفاده از کود آلی)، شش تن ورمی کمپوست و شش تن کمپوست باگاس نیشکر بود. نتایج نشان داد که در بین سطوح مختلف کود آلی، کمترین میانگین تعداد شاخه (۷.۰۳ شاخه)، تعداد کپسول در بوته (۱۸۵ کپسول)، تعداد دانه در کپسول (۷.۳ دانه)، مربوط به تیمار شاهد (عدم کاربرد کود آلی) بود. در مقابل در شرایط کاربرد تیمار شش تن ورمی‎کمپوست، بیشترین تعداد شاخه در بوته (۷.۹ شاخه در بوته)، انشعابات فرعی (۳۴.۱ شاخه)، وزن هزار دانه (۶.۱ گرم) و عملکرد دانه (۳۲۱۸ کیلوگرم در هکتار) به دست آمد. نتایج نشان داد که کاربرد ورمی کمپوست در بین سطوح کود آلی و تیمار ۲۰۰ کیلوگرم گوگرد همراه با تلقیح باکتری در بین سطوح گوگرد، تاثیر مثبت و معنی داری داشت. کاربرد تلفیقی این تیمارها منجر به بهبود عملکرد دانه و اجزای آن شد.

کلیدواژه ها:

باکتری ، باگاس ، Thiobacillus ، کمپوست ، ورمی کمپوست