کارایی حشره کش های ماترین، اسپینوساد و فوزالون در کنترل کرم خوشه خوار انگور، Lobesia botrana و تعیین اثرات جانبی آن ها روی Trichogramma brassicae و Chrysoperla carnea
محل انتشار: فصلنامه تحقیقات آفات گیاهی، دوره: 16، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 72
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IPRJ-16-2_002
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1405
چکیده مقاله:
کرم خوشه خوار انگور،Lobesia botrana ، یکی از مهم ترین آفات انگور است. لاروهای این آفت در نسل دوم و سوم با تغذیه از حبه های انگور سبب خسارت اقتصادی می شوند. پژوهش حاضر به منظور معرفی و جایگزینی حشره کش های جدید و افزایش دامنه حشره کش های موثر در کنترل آفت در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در استان های مرکزی و فارس انجام شد. تیمارها شامل دو غلظت از حشره کش ماترین (۱/۲و ۱/۵در هزار)، فوزالون (۱/۵ در هزار)، اسپینوساد (۰/۱۵در هزار) و شاهد بودند. ارزیابی کارایی تیمار ها بر اساس نسبت خوشه های آلوده به تعداد کل خوشه های هر درخت تعیین شد. اثرات سوء حشره کش های بیان شده روی زنبور Trichogramma brassicae و بالتوری سبز Chrysoperla carnea با روش متعارف سازمان جهانی کنترل بیولوژیک (IOBC) در آزمایشگاه ارزیابی شد. نتایج نشان داد در تیمار ماترین ۱/۵در هزار در روز هفتم پس از سم پاشی، کمترین درصد خسارت خوشه مشاهده شد و از این نظر با سایر تیمارها اختلاف معنی دار داشت. درصد خسارت خوشه ها برای نسل دوم و سوم در استان مرکزی به ترتیب ۰/۱۱ و ۷/۹۵ درصد و در استان فارس به ترتیب ۱۴/۷و ۸/۷۰ درصد به دست آمد. ارزیابی اثرات جانبی حشره کش های مورد بررسی بر دشمنان طبیعی نشان داد که تیمار ماترین با دز ۱/۲ در هزار در مقایسه با سایر حشره کش ها اثرات نامطلوب کمتری داشت. این حشره کش برای مراحل تخم، لارو و شفیره زنبور تریکوگراما در رده کم خطر و برای افراد بالغ در رده سمیت متوسط قرار گرفت. همچنین اثر آن بر بالتوری سبز کم خطر ارزیابی شد. به طور کلی، ماترین با غلظت ۱/۲ در هزار علیه کرم خوشه خوار انگور قابل توصیه می باشد
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کاظم محمدپور
موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران ایران
مظاهر یوسفی
موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران ایران
مرتضی الهیاری
مرکز تحقیقات آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران
جلال شیرازی
موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران ایران
فاطمه شفقی
موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :