طراحی الگوی استانداردسازی شرکتی در حکمرانی زیست بوم نوآوری باز هلدینگ ها: رویکرد فراترکیب

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش کلیدی استانداردسازی شرکتی در مدیریت پیچیدگی های زیست بوم نوآوری باز در شرکت های هلدینگ انجام شده است. علی رغم گسترش پارادایم نوآوری باز، فقدان یک زبان مشترک حاکمیتی و ساختارهای یکپارچه میان شرکت مادر و شرکت های تابعه، اغلب منجر به افزایش هزینه های تراکنش و شکست سرمایه گذاری ها می شود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی با رویکرد فراترکیب است. با بررسی نظام مند ادبیات تخصصی و تحلیل محتوا، کدهای مستخرج در قالب یک مدل مفهومی پنج لایه ای سازماندهی شدند: ۱) پیشران های تغییر (فشارهای محیطی و نیاز به زبان مشترک)، ۲) حکمرانی مالی و ارزش (مدل های CVC و مهندسی ارزش)، ۳) استانداردسازی فرآیندی و ساختاری (به عنوان هسته میانجی شامل استانداردسازی رابط ها و پلتفرم های داده)، ۴) معماری استراتژیک (ارکستراسیون و نقش مادری)، و ۵) پیامدهای عملکردی (تاب آوری و بازده مالی). یافته ها نشان می دهد که استانداردسازی در هلدینگ ها فراتر از یک ابزار فنی، به عنوان یک مکانیزم حکمرانی عمل می کند که با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، جریان دانش را تسهیل کرده و امکان مدیریت دوسوتوانی را فراهم می سازد. این الگو به مدیران ارشد پیشنهاد می کند با گذار از کنترل های سنتی به سمت استانداردسازی رابط ها، نقش هلدینگ را از مالک صرف به معمار پلتفرم ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

استانداردسازی شرکتی ، حکمرانی مالی-استراتژیک ، هلدینگ ، زیست بوم نوآوری باز ، فراترکیب