اثر سطوح مختلف مکمل روی به شکل های آلی و معدنی بر عملکرد تولیدی، قابلیت هضم و فراسنجه های خونی میش های داشتی چراگر در مرتع

چکیدهزمینه مطالعاتی: روی یک عنصر کمیاب ضروری برای رشد، نمو و حفظ بسیاری از عملکردهای فیزیولوژیکی در میش است. نقش مهمی در فرآیندهای متابولیک مختلف از جمله هضم، ایمنی و تولید مثل دارد. مکمل روی در اشکال آلی یا معدنی می تواند به رفع کمبودهایی که ممکن است به دلیل عواملی مانند دریافت ناکافی رژیم غذایی یا کاهش فراهمی زیستی در محیط های چرای خاص رخ دهد، کمک کند. هدف: این پژوهش به منظور بررسی تاثیر استفاده از سطوح مختلف مکمل روی به شکل های آلی و معدنی بر عملکرد تولیدی، قابلیت هضم و فراسنجه های خونی میش-های داشتی چراگر در مرتع صورت گرفت. روش کار: جهت اجرای این آزمایش، پنجاه راس میش افشاری شیرده به طور تصادفی به پنج گروه تقسیم شدند: ۱. شاهد (بدون مکمل روی)، ۲. مکمل روی معدنی به میزان توصیه شده توسط NRC، ۳. مکمل روی آلی به میزان توصیه شده توسط NRC، ۴. مکمل روی معدنی به دو برابر میزان توصیه شده توسط NRC و ۵. مکمل روی آلی به دو برابر میزان توصیه شده توسط NRC. طول دوره آزمایش ۶۳ روز بود. نتایج: نتایج نشان داد که مصرف سطوح مختلف مکمل روی به شکل های آلی و معدنی باعث بهبود تغییرات وزنی، تولید و ترکیبات شیر، غلظت گلوکز و روی خون میش های داشتی شد (۰۵/۰P˂). بیشترین تغییرات وزنی، بیشترین درصد چربی شیر و کمترین مقدار پروتئین شیر و مواد جامد بدون چربی شیر و بیشترین گلوکز خون برای گروه دریافت کننده روی آلی به مقدار دو برابر توصیه NRC مشاهده شد (۰۵/۰P˂). میش های مصرف کننده مکمل روی آلی طبق توصیه NRC، مکمل روی معدنی دو برابر توصیه NRC و مکمل روی آلی دو برابر توصیه NRC مقدار تولیدی شیر بیشتری سایر تیمارها داشتند (۰۵/۰P˂). نتیجه گیری نهایی: لذا با توجه به نتایج بدست آمده، استفاده از مکمل روی آلی به مقدار دو برابر توصیه NRC در جیره میش های داشتی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

واژ گان کلیدی: پارامترهای خون ، روی ، قابلیت هضم ، مرتع ، میش افشاری