ارائه الگوی بازاریابی هویتی در ورزش حرفه ای

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی جامع بازاریابی هویتی در ورزش حرفه ای انجام شد. روش شناسی: این مطالعه از روش پژوهش آمیخته (کیفی-کمی) بهره گرفت. در بخش کیفی، با استفاده از نظریه داده بنیاد (رویکرد گلیزر) و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۷ نفر از اساتید دانشگاه، خبرگان و مدیران بازاریابی ورزشی که با روش نمونه گیری نظری انتخاب شدند، داده ها جمع آوری، کدگذاری (باز و انتخابی) و تحلیل شدند. در بخش کمی، الگوی حاصل با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و پرسشنامه مقایسات زوجی محقق ساخته، توسط ۱۲ خبره و متخصص حوزه بازاریابی ورزشی که با روش نمونه گیری هدفمند و معیارمحور انتخاب شدند، اعتبار سنجی و اولویت بندی شد. یافته ها: نتایج بخش کیفی، سبب شناسایی ۸۴ مفهوم نهایی در قالب چندین مقوله نظری شد که ابعاد کلیدی بازاریابی هویتی را از دیدگاه مشارکت کنندگان تبیین می کردند. مقوله ها شامل هویت یابی مخاطب با برند ورزشی، تعامل برند با مخاطب در بستر دیجیتال، ساخت هویت برند ورزشی و بسترهای زمینه ساز بازاریابی هویتی بودند. تحلیل های بخش کمی به تایید و اولویت بندی این مقوله ها در الگوی نهایی انجامید که مقوله هویت یابی مخاطب با برند ورزشی، بالاترین اهمیت در الگوی بازاریابی هویتی در ورزش حرفه ای را دارد. نتیجه گیری: الگوی ارائه شده نشان می دهد بازاریابی هویتی در ورزش حرفه ای فراتر از رویکردهای سنتی است و نیازمند درک عمیق از پیوندهای روان شناختی، اجتماعی و نمادین میان برند و مخاطبان است. تمرکز بر تقویت هویت یابی مخاطب، افزایش تعامل در فضای دیجیتال و ساخت هویت برند قوی و منسجم، می تواند سبب ایجاد پیوندی پایدار با مخاطبان و افزایش وفاداری و مشارکت فعال آن ها شود.

کلیدواژه ها:

بازاریابی دیجیتال ، برندینگ ورزشی ، تحلیل سلسله مراتبی ، مدیریت ورزشی ، هواداران ورزشی