مطالعه تجربه زیسته هواداران از خشونت در استادیوم های فوتبال

هدف: پژوهش با هدف مطالعه تجربه زیسته­ هواداران از خشونت در استادیوم های فوتبال ایران انجام شد.روش شناسی: پژوهش حاضر مطالعه­ ای کیفی و از نظر هدف کاربردی که با استفاده از روش اسمیت و همکاران (۲۰۰۹) در پدیدارشناسی تفسیری جهت تجزیه و تحلیل انجام شده است. جامعه پژوهش شامل هوادارانی بودند که خشونت در فوتبال را از طریق تماشای فوتبال در استادیوم ها تجربه کرده اند. نمونه گیری به صورت هدفمند در دسترس از بین هواداران باشگاه ­های پرسپولیس، استقلال، سپاهان، تراکتور، نساجی مازندران و فولاد انتخاب شد. ملاک انتخاب شامل هوادارانی بود که حداقل در طول سال، پنج بازی تیم خود را در ورزشگاه تماشا کرده بودند و باشگاه ­هایی انتخاب شد که هواداران آنها بیشترین آرای محرومیت را توسط کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در سال های اخیر داشتند. جهت گردآوری داده ها از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته با ۷۰ هوادار استفاده شد.یافته ها: بر اساس تحلیل داده ­های کیفی تجربه زیسته هواداران از خشونت در استادیوم های فوتبال، در مجموع ۵۵ مضمون، ۱۴ مضمون فرعی و ۴ مضمون اصلی شامل عوامل تشدیدکننده خشونت، منشا خشونت، گونه های خشونت، و عوامل کاهنده خشونت، استخراج و طبقه بندی شدند.نتیجه گیری: تجربه زیسته هواداران از خشونت در استادیوم های فوتبال ایران، پدیده ای چندبعدی و ریشه دار است که این تجربیات نه تنها بر سلامت روانی و جسمانی افراد تاثیر منفی می گذارد، بلکه چرخه ای از خشونت را در جامعه بازتولید می کند و موجب کاهش جذابیت فوتبال به عنوان یک ورزش ملی می شود. بنابراین، با کاربست تجربیات اندوخته هواداران می توان به سمت سیاست گذاری های پیشگیرانه حرکت کرد و پدیده مخرب خشونت را از ریشه کنترل نمود که این موضوع نه تنها به سلامت جامعه ورزشی کمک می کند، بلکه موجب تقویت همبستگی اجتماعی و ترویج فرهنگ مثبت هواداری خواهد شد.

کلیدواژه ها:

فوتبال ، تجربه زیسته ، هواداران ، خشونت