ارزیابی پاسخ های رشد، ایمنی و فعالیت آنزیم های کبدی فیل ماهی (Huso huso) جوان تغذیه شده با سطوح مختلف نانوذرات سلنیوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر سطوح مختلف نانوسلنیوم اضافه شده به جیره غذایی بر عملکرد رشد، پاسخ های ایمنی غیر اختصاصی و شاخص های کبدی فیل ماهی جوان (Huso huso) انجام شد. به این منظور، ۱۲۰ عدد فیل ماهی جوان با وزن اولیه ۹۷/۱ ± ۳۴/۵۰  گرم در ۱۲ مخزن فایبرگلاس ۵۰۰ لیتری (۱۰ عدد ماهی در هر مخزن) توزیع شدند. تیمارها (سه تکرار) شامل شاهد (فاقد نانوذرات سلنیوم، NS۰)، mg/kg ۱/۰ (NS۰.۱)، mg/kg ۲/۰ (NS۰.۲) و mg/kg ۴/۰ (NS۰.۴) نانوسلنیوم بودند و ماهیان طی دوره ۱۰ هفته ای تا حد سیری روزانه سه مرتبه با آنها تغذیه شدند. در طی دوره، میانگین دما و اکسیژن به ترتیب معادل °C ۳/۱۷ وmg/L  ۲/۸ بود. در پایان دوره، شاخص های رشد، تغذیه، ایمنی شامل فعالیت لایزوزیم، ایمونوگلوبولین M، فعالیت مسیر جایگزین کمپلمان (ACH۵۰) و آنزیم های پلاسمایی کبد بررسی شدند. نتایج نشان داد که افزودن نانوسلنیوم در سطح mg/kg ۲/۰، موجب بهبود معنی دار وزن نهایی، نرخ رشد ویژه و کاهش ضریب تبدیل غذایی نسبت به گروه شاهد می شود؛ به طوری که وزن نهایی در این تیمار حدود ۲۸% بیش از گروه شاهد بود (۰۵/۰>P). فعالیت لایزوزیم، ایمونوگلوبولین M و ACH۵۰ پلاسما در تیمارهای mg/kg ۲/۰ و mg/kg ۴/۰ به طور معنی دار افزایش یافت (۰۵/۰>P). همچنین، فعالیت تمامی آنزیم های کبدی در تیمارهای دریافت کننده نانوسلنیوم کاهش معنی دار نشان داد (۰۵/۰>P). در مجموع، افزودن mg/kg ۲/۰ نانوسلنیوم در جیره به دلیل بهبود عملکرد رشد، افزایش کارایی مصرف خوراک، تقویت دستگاه ایمنی غیر اختصاصی و ارتقای شاخص های سلامت کبدی به عنوان دوز مطلوب و کاربردی در جیره غذایی این گونه پیشنهاد می شود و می تواند کارایی تولید را در مزارع پرورشی بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

افزودنی های غذایی ، ایمنی ماهیان ، رشد ، فیل ماهی ، نانوسلنیوم