اغراق درحواس پنجگانه مفهومی مغفول مانده درمعماری بوستانهای شهری ایران نمونه موردی بوستانهای شهرتهران

یکی ازدلایل ایجادپارک ها و بوستانها نیاز غریزی انسان به محیط طبیعی و ارامش است وجود باغها درایران باستان این نیاز را مرتفع می کرده است محیط باغ ایرانی زمینه تحریک شدن همزمان حواس پنجگانه انسان را فراهم می کند هم به تجربه مستقیم انسان درمی اید و هم بطور همزمان باشنده درباغ را به سطحی انتزاعی و نمادین ازمفاهیم و معنای هدایت می کند درحالیکه دربسیاری ازشهرهای امروزی فضاهایی تحت عنوان باغ پارک فضای سبز و ... ایجادمیشود که طراحی و اجرای آنها معمولا با شیوه های سلیقه ای و بی بهره ازمبانی نظری باغسازی صورت می گیرد این پژوهش به دنبال بررسی عواملی است که باتحریک حواس پنجگانه فضای پارکهای امروزی را به فضایی ارامش بخش و دلچسب تبدیل کند با این فرض که این عوامل درباغهای ایرانی استفاده شدند این پژوهش با استناد بررسیهای کتابخانه ای و مطالعات میدانی ابزار پرسشنامه انجام خواهد شد جامعه اماری این پژوهش کلیه شهروندان ساکن درشهرتهران هستند ازمیان آنان 384نمونه را با استفاده ازفرمول کوکران انتخاب و به روش تصادفی سیستماتیک مورد پرسشگری قرارمیگیرند نتایج تحقیق نشانگران است که ضرورت استفاده ازنظام تمرکز حواس پنجگانه درباغهای ایرانی برای طراحی درپارک ها و بوستانهای شهری ازطریق عامه مردم بطور متوسط 31/5درصد قابل قبول است اما افراد شناخت کافی درمورد این عوامل ندارند

کلیدواژه ها:

نظام تمرکزحواس ، حواس پنجگانه ، باغ ایرانی ، پارک شهری