بانکداری فراساحلی: مرور ادبیات نظری و ارایه پیشنهاداتی برای ایران

: بانکداری فراساحلی یکی از روشهای بانکداری در جهان است که با استفاده از عملیات غیرمستقیم بانکی، خدمات بانکی و مالی در اختیار افراد و شرکت ها قرار می دهد. بانک ها در مناطق جغرافیای خاص مانند لوکزامبورگ، کیمن و لبوان به منظور ارایه خدمت به غیرمقیمان با مقررات سهل گیرانه، فراساحلی نامیده می شوند. بسته به نیازهای مشتریان، طیفی از خدمات در بانک فراساحلی قابل ارایه خواهد بود که مهمترین آنها شامل موارد ذیل است: افتتاح حساب، ارسال حواله، اعتبار اسنادی، یوزانس، صدور ضمانت نامه، ریفاینانس و سایر خدمات بانکداری. در این مقاله تلاش شده است ضمن مرور ادبیات حاکم بر بانکداری فراساحلی، مدل مطلوب این نوع بانکداری به منظور ایجاد یک منطقه هاب بانکی و مالی در ایران پیشنهاد شود. مشابه کشورهایی مانند چین، مالزی و انگلیس که دو نوع عملیات بانکی داخلی و خارجی را از یکدیگر تفکیک نموده اند، توسعه این ابزار نیز می تواند هزینه و ریسک تجارت و سرمایه گذاری را کاهش داده و تجار و سرمایه گذاران خارجی (به ویژه از کشورهای منطقه) را درگیر زیرساخت های بانکی و مالی ایران نماید. شرایط تحریمی ایران نیز به اهمیت و ضرورت توسعه این مدل بانکداری افزوده است، چرا که مزیت مهم این نوع بانکداری، عدم نیاز به همکاری یک بانک یا نهاد مالی خارجی با آن است؛ چرا که بانک فراساحلی بطور مستقیم و با دسترسی از راه دور به اشخاص و شرکت های خارجی سرویس بانکی بین المللی ارایه می کند و نیازی به حضور شخص یا شرکت خارجی در ایران نیست. بنابراین، این نوع بانکداری در شرایط تحریمی نیز امکان ارایه حداقلی از سرویس های بانکداری بین المللی را دارد.

کلیدواژه ها:

بانکداری فراساحلی ، بانکداری غیرمستقیم ، ابهام حساب شده و تفکیک مقررات