تصویرسازی آینده سازمان های رسانه ای ایران (افق زمانی ۱۰ ساله)

هدف: تمدن ها رسانه های ویژه خود را ایجاد می کنند و تحولات اجتماعی همپای تحولات فناوری پیش می رود. با توجه به پیشرفت سریع فناوری و نوآوری در تمام ابعاد و حوزه ها، چالش های مختلفی برای سازمان ها و به خصوص سازمان های رسانه ای در آینده ایجاد خواهد شد که شامل چالش های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، سازمانی و ... می شود. این پژوهش درصدد پاسخ به این سوال اصلی «سازمان های رسانه ای آینده ایران در افق ۱۰ ساله چگونه خواهند بود؟» بوده است. روش پژوهش: برای این منظور از روش های مرور ادبیات برای جمع آوری عوامل و روندهای موثر بر آینده این سازمان ها و از روش پنل خبرگان برای تحلیل اطلاعات به دست آمده استفاده شده است. یافته ها: طی این فرایند ۱۹ روند، ۱۰ گزاره مرتبط با آینده و سه تصویر برای آینده سازمان های رسانه ای در افق مورد نظر جمع بندی و تدوین شد. نتیجه گیری: سازمان های رسانه ای آینده در تصویر اول ابر سازمان ها، با مالکیت خصوصی و گستره جهانی، فناورمحور و با رویکرد سکویی (پلتفرمی) در تولید و توزیع محتوا؛ در تصویر دوم، سازمان های بزرگ حکومتی که با بودجه دولتی و حاکمیت شبه دولتی، عدم استفاده کارآمد از فناوری و رویکرد تولید و پخش در ارائه محتوا؛ در تصویر سوم نیز سازمان ها (تیم های) کوچک، خصوصی و چابک که بر پایه فناوری به تولید محتوا و توزیع آن بر بستر سکوها عمل می کنند. در انتها نیز با توجه به این سه تصویر راهبردهایی از دو منظر حاکمیت و بازیگران خصوصی ارائه شد.

کلیدواژه ها:

سازمان رسانه ای ، آینده ، فناوری ، سکو ، هوش مصنوعی ، تصویرسازی