مروری بر مفهوم همزاد دیجیتال شهری ونقش آن در مدیریت بحران شهری
محل انتشار: فصلنامه مطالعات شهری، دوره: 15، شماره: 59
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 35
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_URBS-15-59_005
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1405
چکیده مقاله:
شهرهای امروزی با طیف فزاینده ای از بحران ها مواجهند که مدیریت هوشمند آنها به یک اولویت حیاتی تبدیل شده است. در پی تحولات سریع فناوری های دیجیتال، همزاد دیجیتال شهری به عنوان یک نوآوری کلیدی در قرن ۲۱ ظهور کرده که ابزاری محوری در مدیریت بحران محسوب می شود. در همین راستا، هدف این پژوهش، بررسی جامع ظرفیت های مفهومی و عملیاتی همزاد دیجیتال شهری در بهینه سازی و ارتقای موثر چرخه مدیریت بحران هاست. این پژوهش سعی بر تبیین چگونگی مداخله این ابزار کاتالیزوری در هر یک از مراحل مدیریت بحران (کاهش خطر، آمادگی وپاسخ و بازیابی) و ارتقای تصمیم گیری هوشمند برای کاهش آسیب های مالی و جانی دارد.این پژوهش با اتخاذ یک رویکرد کیفی تفسیری و راهبرد استدلالی قیاسی، درک عمیقی از ابعاد مفهومی و ساختارهای پیچیده این فناوری در بستر شهری ارائه می دهد. ماهیت پژوهش بنیادی_توسعه ای است و لحاظ بعد زمانی، از دسته مطالعات طولی محسوب می شود.نتایج نشان می دهد که همزادهای دیجیتال شهری تاثیرات عمیقی در زمینه هایی مانند جمع آوری داده های بلادرنگ، پیش بینی پذیری، سنجش راهبردها و مدل سازی و شبیه سازی با وضوح بالا دارند. شواهد به وضوح تایید می کند که همزاد دیجیتال شهری فراتر از یک فناوری صرف، به یک مولفه ضروری در اکوسیستم مدیریت هوشمند بحران ها تبدیل شده است. قابلیت های این فناوری در یکپارچه سازی داده ها، شبیه سازی سناریوهای پیچیده و ارائه تحلیل های پیش بینانه، پشتیبانی قدرتمندی را در هر سه فاز چرخه مدیریت بحران فراهم می کند؛ در فاز آمادگی با بهینه سازی مسیرهای تخلیه و تقویت زیرساخت ها، در لحظه بحران با ارزیابی سریع خسارت و ارائه پاسخ هوشمند و در فاز پس از بحران به عنوان پلتفرم اطلاعاتی جامع برای بهینه سازی سیستم پیشگیری و افزایش تاب آوری آتی، فرآیند مدیریت بحران های شهری را بهبود می بخشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی ریاحی دهکردی
پژوهشگر دکتری شهرسازی، گروه طراحی شهری، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران .
امیر شکیبامنش
دانشیار، گروه طراحی شهری، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران .
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :