نقش دلبستگی به والد و همسال در تعامل معلم - دانش آموز با واسطه گری دشواری در تنظیم هیجان

مقدمه: پیچیدگی های مربوط به تاثیر روابط بین فردی بر پیشرفت و موفقیت تحصیلی به طور مداوم محققان را مجذوب کرده است. ازاین رو هدف پژوهش حاضر، نقش دلبستگی به والد و همسال در تعامل معلم - دانش آموز با واسطه گری دشواری در تنظیم هیجان بود. روش بررسی: روش پژوهش همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان متوسطه دوره دوم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ مدارس شهر اردکان به تعداد۳۵۱۰ بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی از نوع خوشه ای چند مرحله ای، ۳۵۱ دانش آموز انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه دلبستگی به والد و همسال (IPPA)، پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (DERS) و پرسشنامه تعامل معلم - دانش آموز (TSIWS) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS۲۶ و AMOS۲۰ و ضریب همبستگی پیرسون و روش بوت استراپ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد دلبستگی به والدین بر دشواری در تنظیم هیجان اثر منفی و معنی دار(۴۳/۰-=β و ۰۱/۰>P) و دلبستگی به همسالان بر تعامل معلم-دانش آموز اثر مثبت و معنی دار دارد(۱۱/۰=β و ۵/۰۰>P). همچنین اثر دشواری در تنظیم هیجان بر تعامل معلم-دانش آموز منفی و معنی دار به دست آمد(۳۹/۰-=β و ۰۱/۰>P). علاوه براین، نتایج آزمون بوت استراپ تایید کرد که دلبستگی به والدین از طریق متغیر میانجی دشواری در تنظیم هیجان بر تعامل معلم-دانش آموز اثر غیرمستقیم معنی داری دارد(۱۷/۰=β و ۰۲/۰۰=P). در مجموع، متغیرهای پیش بین ۱۸ درصد از واریانس تعامل معلم-دانش آموز را تبیین کردند و شاخص های برازش مدل در سطح مطلوبی گزارش شد. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد دلبستگی به والدین می تواند با کاهش دشواری در تنظیم هیجان، به بهبود تعامل دانش آموز با معلم کمک کند. همچنین دلبستگی به همسالان نیز با تعامل مثبت تر با معلم همراه است. این مقاله برگرفته از پایان نامه دوره کارشناسی ارشد رشته روان شناسی تربیتی مصوب دانشگاه یزد در سال ۱۴۰۳ است.

کلیدواژه ها:

Emotion Regulation ، Parental Attachment ، Peer Attachment ، Teacher-Student Interaction ، تعامل معلم - دانش آموز ، تنظیم هیجانی ، دلبستگی به والد ، دلبستگی به همسالان