بررسی اثر عصاره ی جینسنگ (Panax ginseng) بر آبشش در قزل آلای رنگین کمان :(Oncorhynchus mykiss) مطالعه ی هیستومورفومتریک و بیوشیمیایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر عصاره ی ریشه ی گیاه جینسنگ Panax ginseng بر ویژگی های هیستومورفومتریک آب شش در قزل آلای رنگین کمان بود. پژوهش در بازه ی زمانی ۶۰ روزه در چهار تیمار آزمایشی با سه تکرار صورت گرفت. در هر تکرار، به صورت اتفاقی ۶۰ قطعه بچه ماهی با میانگین وزنی ۱۵ گرم توزیع شد. گروه های آزمایشی به ترتیب با ۰، ۱، ۱.۵ و ۲ گرم در کیلوگرم جیره، عصاره ی آبی جینسنگ تغذیه شدند. نمونه های بافتی از نواحی پشتی و شکمی کمان های آب ششی دوم با رنگ آمیزی های هماتوکسیلین و ائوزین و تولوییدین بلو رنگ آمیزی شدند. نتایج نشان داد که با افزایش میزان جینسنگ تا ۱.۵ گرم در کیلوگرم جیره، در هر دو ناحیه ی پشتی و شکمی کمان آبششی، میانگین طول تیغه های ثانویه، شمار سلول های موکوسی و شمار مویرگ های خونی به طور معنادار افزایش یافته (p> ۰.۰۵) اما میانگین طول تیغه های اولیه، فاصله ی میان تیغه ای، ضخامت اپیتلیوم و شمار سلول های کلراید در گروه های دریافت کننده ی جینسنگ در هیچ یک از نواحی پشتی و شکمی کمان آب شش تفاوت آماری معناداری در مقایسه با گروه شاهد نشان نمی دهد (p> ۰.۰۵) . میانگین شمار سلول های موکوسی و میانگین شمار موی رگ های خونی در همه ی گروه های مورد مطالعه در ناحیه ی شکمی کمان آب ششی به طور معنادار بیش تر از میانگین شمار این سنجه ها در بخش پشتی کمان های آب ششی بوده (p>۰.۰۵) اما میانگین دیگر سنجه های مورد مطالعه تفاوت معناداری در بخش های پشتی و شکمی کمان آب ششی نشان نداد (p> ۰.۰۵). به طور کلی، مکمل سازی جیره غذایی با عصاره ریشه جینسینگ (P. ginseng)، به ویژه در سطح ۱٫۵ گرم به ازای هر کیلوگرم جیره، با تغییراتی در برخی ویژگی های هیستومورفومتریک آبشش قزل آلای رنگین کمان همراه بود؛ از جمله طول تیغه های ثانویه آبششی، فراوانی سلول های موکوسی و تعداد مویرگ های خونی.

کلیدواژه ها:

Panax ginseng ، Gill ، Rainbow trout ، Histomorphometry ، Biochemistry ، پاناکس جینسنگ ، آب شش ، قزل آلای رنگین کمان ، هیستومورفومتری ، بیوشیمی