تحلیل تطبیقی مفهوم اجتماعی «حسنه» در تفاسیر فریقین با تاکید بر دعای قرآنی «ربنا آتنا فی الدنیا حسنه»

مفهوم «حسنه» یکی از مفاهیم بنیادین و چندساحتی در قرآن کریم است که در دعای قرآنی«ربنا آتنا فی الدنیا حسنه» نقشی محوری در شکل دهی به نگرش دینی نسبت به دنیا و آخرت ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی برداشت های تفسیری از این واژه، به بررسی پنج تفسیر منتخب فریقین با رویکردهای گوناگون_ شامل عقلی، اجتهادی، روایی، ادبی و نقلی_ می پردازد. نوآوری پژوهش در بهره گیری از یک چهارچوب تطبیقی نظام مند در تحلیل واژه «حسنه» و تمرکز ویژه بر دیدگاه علامه طباطبایی است که این واژه را تجلی «رضوان الهی» می داند؛ در این برداشت پیوندی معرفتی میان ابعاد دنیوی و اخروی این مفهوم برقرار می سازد. افزون بر این، پژوهش با تبیین دلالت های اجتماعی«حسنه» نشان می دهد که فهم عمیق این واژه در گفتمان قرآنی می تواند به ارتقاء اخلاق اجتماعی، تقویت امید جمعی و بازتعریف مسئولیت پذیری دینی در تعاملات فردی و اجتماعی منجرشود. یافته ها حاکی از آن است که رویکرد مفسران در تبیین معنای «حسنه» به صورت معناداری با مبانی معرفت شناختی و روش تفسیر آنان ارتباط دارد و هر رویکرد، لایه ای متفاوت از ظرفیت معنایی این واژه را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

حسنه ، رضوان الهی ، سبک زندگی مومنانه ، دلالت های اجتماعی قرآن ، تحلیل تطبیقی