تحلیل روش معصومان (ع) در تبیین واژه ها و مفاهیم آیات کیهانی قرآن

شناخت روش تفسیری معصومان (ع) در تبیین آیات کیهانی و بیان مسیر تفسیری آنان در فرایند فهم آیات، می تواند راه گشای درک عمیق تر ما از مقصود خداوند در این عرصه باشد. چه این که آنان ضمن استدلال عقلی استوار به تبیین آیات پرداخته و به آیات آفاقی و انفسی مانند؛ ستارگان، حرکت ستارگان، بروج، علت اعطای مقام به آسمان و تسلیم تکوینی، تطبیق نور ماه و خورشید اشاراتی ظریف و دقیق داشته اند. بنابر این مهم، واکاوی روایات علمی آنان برای شناخت روش در تبیین و توضیح واژگان و عبارات آیات نجوم و کیهان شناسی ضرورت دارد و این چیزی است که نگارنده در این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و گرد آوری اطلاعات کتابخانه ای در پی آن است. معصومان (ع) در تبیین لغوی واژگان قرآنی، به یک روش اکتفا نکرده اند و از شیوه های گوناگونی بهره جسته اند. پاره ای از این توضیحات از جنس معناشناسی و ریشه یابی لغات، بعضی از سنخ تبیین لغوی و تحلیل دلالت واژه ها، مواردی نیز با تبیین تمثیلی و بیان تصویری و ذکر بیان علت ارائه شده اند. این تنوع روش، نشان از جامعیت و کمال دانش آن بزرگواران در تفسیر و تبیین آیات الهی دارد.

کلیدواژه ها:

آیات علمی قرآن ، روایات معصومان (ع) ، روش شناسی ، کیهان شناسی