تحلیل تاثیر تجربه گردشگری بر گسترش جهان بینی و بیان تصویری کودکان (مطالعه موردی کودکان ۶ الی ۱۰ ساله)

نقاشی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای بیان غیرکلامی کودکان، بازتاب دهنده جهان بینی، تخیل و تجربیات زیسته آن هاست. پژوهش حاضر باهدف بررسی تاثیر تجربه گردشگری بر گسترش جهان بینی و بیان تصویری کودکان انجام شده است. این مطالعه از نوع کیفی-مقایسه ای بوده و بر پایه تحلیل محتوای بصری ۱۰ نقاشی فی البداهه انتخاب شده از آرشیو گسترده پژوهشگر (۵ نقاشی از کودکان باتجربه سفر مکرر و ۵ نقاشی از کودکان باتجربه محدود یا فاقد تجربه) صورت گرفته است. کودکان هر دو گروه عمدتا ۷ تا ۱۰ ساله بودند. یافته ها حاکی از تفاوت های معنادار بین دو گروه است. کودکان دارای تجربه سفر، نقاشی هایی با جسارت خلاقانه بیشتر، تنوع موضوعی بالاتر، توجه دقیق به جزئیات فضایی و فرهنگی، ترکیب بندی پیچیده تر و استفاده جسورانه از رنگ نشان دادند. این کودکان اغلب موضوعات عجیب، غریب و جادویی را با اعتمادبه نفس بیشتری تصویر می کردند. در مقابل، کودکان باتجربه سفر محدود، بیشتر به موضوعات روتین، آشنا و نزدیک به محیط روزمره محدود مانده و تنوع رنگی و جسارت کمتری در آثارشان مشاهده شد. پژوهش حاضر نشان می دهد که تجربه مستقیم گردشگری، قدرت مشاهده بصری، وسعت تخیل و غنای بیان هنری کودکان را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. این نتایج بر اهمیت گردشگری خانوادگی و فرهنگی به عنوان ابزاری موثر برای توسعه خلاقیت و آگاهی فرهنگی کودکان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

گردشگری فرهنگی ، بیان تصویری ، جهان بینی کودکان ، خلاقیت فی البداهه ، گردشگری خانوادگی