واکاوی دوجانبه تاثیرات جسمی و روانی در گردشگری مذهبی؛ مورد پژوهی: پیاده روی اربعین

هدف از پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل اثرات متقابل جسمی و روانی در تجربه زائران پیاده روی اربعین است. این مطالعه با رویکردی کیفی و در چارچوب پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه آماری پژوهش، زائرانی بودند که تجربه پیاده روی اربعین را داشتند و در نهایت ۱۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود و تحلیل داده ها از طریق روش تحلیل تماتیک (مضمون محور) صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که رنج های جسمانی در مسیر اربعین، نه به عنوان یک مانع، بلکه به عنوان پیش شرطی برای رسیدن به آرامش روانی و تطهیر هیجانی عمل می کنند. نتایج حاکی از آن است که هم افزایی میان ترشح اندورفین های ناشی از فعالیت بدنی شدید و حس تعلق جمعی، منجر به کاهش اضطراب و ارتقای بهزیستی روان شناختی زائران می گردد. در واقع، تجربه دوجانبه جسمی-روانی در این سفر، منجر به نوعی بازسازی هویت و دستیابی به تعالی معنوی می شود.

کلیدواژه ها:

گردشگری مذهبی ، پیاده روی اربعین ، بهزیستی روان شناختی ، فیزیولوژی ورزش ، تجربه زیسته ، کاتارسیس