نقش شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) در تقویت همکاری میان بخش دولتی و خصوصی در سطح جهان: بررسی نمونه های موفق همکاری با دولت ها

صنعت سفر و گردشگری یکی از ارکان اصلی اقتصاد جهانی است که به دلیل ماهیت فرابخشی و شبکه ای خود، نیازمند الگوهای حکمرانی مشارکتی و همکاری نزدیک میان بخش دولتی و خصوصی است. در این میان، شورای جهانی سفر و گردشگری به عنوان مهم ترین نهاد فراملی نماینده بخش خصوصی گردشگری، نقشی کلیدی در تسهیل این همکاری ها در سطح ملی و جهانی ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از روش تحلیل اسنادی، به بررسی سازوکارهای نهادی و سیاستی شورای جهانی سفر و گردشگری در تقویت همکاری دولت–بخش خصوصی می پردازد. داده های پژوهش از گزارش های رسمی شورای جهانی سفر و گردشگری، اسناد سازمان جهانی گردشگری، گزارش های بانک جهانی و مقالات علمی معتبر گردآوری و از طریق تحلیل محتوای کیفی هدایت شده و تحلیل تطبیقی نمونه ها بررسی شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که شورای جهانی سفر و گردشگری از طریق تولید داده های اقتصادی معتبر، ایفای نقش به عنوان میانجی نهادی، استانداردسازی جهانی مقررات، ایجاد پلتفرم های گفت وگوی سطح بالا و ارائه توصیه های سیاستی مبتنی بر شواهد، توانسته است شکاف ساختاری میان دولت ها و بخش خصوصی را کاهش دهد. نمونه های موفق همکاری در حوزه هایی مانند تسهیل ویزا، مدیریت بحران کووید–۱۹، توسعه زیرساخت ها و ترویج پایداری، بیانگر آن است که این شورا فراتر از یک نهاد نمایندگی، به عنوان یک کارگزار سیاستی و تولیدکننده دانش حکمرانی عمل می کند. با این حال، یافته ها نشان می دهد که اثربخشی اقدامات این شورا به ظرفیت نهادی دولت ها و میزان شمول پذیری نمایندگی بخش خصوصی وابسته است. در مجموع، نتایج پژوهش تاکید می کند که شورای جهانی سفر و گردشگری یکی از بازیگران محوری در معماری حکمرانی گردشگری جهانی است و تقویت نقش آن می تواند به افزایش تاب آوری، رقابت پذیری و پایداری صنعت گردشگری در آینده کمک کند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی گردشگری ، شورای جهانی سفر و گردشگری ، مشارکت عمومی–خصوصی ، سیاست گذاری گردشگری