ارزیابی تاثیر یکپارچه زیرساخت های فیزیکی و اجتماعی برمشارکت و رضایتمندی گردشگران دارای معلولیت با استفاده از مدل کانو و معادلات ساختاری(مورد مطالعه: اصفهان)

این پژوهش باهدف ارزیابی تاثیرتعاملی و همزمان زیرساخت های فیزیکی و اجتماعی برسطح مشارکت و رضایت گردشگران دارای معلولیت، با به کارگیری روش شناسی ترکیبی پیشرفته طراحی و اجرا شده است. باتوجه به آمار جهانی که نشان می دهد بیش از یک میلیارد نفر (۱۵٪ جمعیت جهان) بامعلولیت زندگی می کنند و با درنظرگرفتن حق اساسی تفریح و گردشگری برای ادغام اجتماعی این افراد، عبور از نگاه های تک بعدی به موانع سفر ضروری است. این مطالعه با تمرکز بر شهر اصفهان به عنوان یک مقصد تاریخی- فرهنگی شاخص ایران و با استفاده از نمونه ای ۵۰ نفری از گردشگران دارای معلولیت جسمی-حرکتی، نابینا و ناشنوا، درصدد ارائه درکی جامع و مبتنی بر شواهد است. روش تحقیق در دو فاز کمی و کیفی طراحی شده است در فاز کمی، با استفاده از پرسشنامه استاندارد و به کارگیری مدل سازی معادلات ساختاری (SEM)، میزان سهم، قدرت و ترتیب تاثیرگذاری متغیرهای مستقل(زیرساخت فیزیکی و اجتماعی) بر متغیرهای وابسته (مشارکت و رضایتمندی) سنجش می شود. در فازکیفی، از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با گردشگران و ذی نفعان کلیدی، داده های عمیقی برای تفسیر یافته های کمی جمع آوری می شود. همچنین، از تحلیل مدل کانو برای دسته بندی و اولویت بندی کیفی نیازهای شناسایی شده به نیازهای ضروری، عملکردی و انگیزشی استفاده می گردد. خروجی نهایی این پژوهش، تدوین «چارچوب یکپارچه دسترسی پذیری برای گردشگری دسترس پذیر» (CITAF) است. این چارچوب به عنوان یک ابزار راهبردی، با تلفیق نتایج کمی SEM (که «چه میزان و چگونه» را می سنجد) و نتایج کیفی کانو (که «چرا و با چه اولویتی» را روشن می کند)، نه تنها روابط پیچیده علی را شفاف می سازد، بلکه یک نقشه عملیاتی اولویت بندی شده برای سرمایه گذاری و برنامه ریزی در مقاصد گردشگری، به ویژه در بافت های حساس تاریخی، ارائه می دهد. انتظار می رود این مطالعه، مبنای علمی مستحکمی برای سیاست گذاری هوشمند، تخصیص بهینه منابع و نهایتا تحقق «حق گردشگری برای همه» فراهم کند و رقابت پذیری پایدار مقاصد را در جذب بازار بزرگ و رو به رشد گردشگران دارای معلولیت تضمین نماید.

کلیدواژه ها:

گردشگری دسترس پذیر ، زیرساخت فیزیکی اجتماعی ، مدل کانو ، رضایتمندی