نگاهی به جایگاه قصه در ادبیات کودک و نوجوان از نظر تاریخی و اهمیت و بازتاب آن در کتاب های درسی دوره ابتدایی در ایران

قصه و قصه گویی از کهن ترین شیوه های انتقال دانش، فرهنگ، ارزش ها و تجربه های بشری به شمار می آید. در ایران، قصه پردازی ریشه ای دیرینه در فرهنگ شفاهی، متون اسطوره ای، آثار حماسی و ادبیات عامه دارد و در دوره معاصر با شکل گیری ادبیات کودک نوین، جایگاه علمی و آموزشی ویژه ای یافته است. ادبیات کودک نیز به عنوان یکی از شاخه های مهم علوم تربیتی و ادبی، همواره از ظرفیت قصه برای آموزش غیرمستقیم بهره گرفته است. در این پژوهش با نگاهی به تاریخچه قصه پردازی در ایران و جهان، به تبیین جایگاه قصه و قصه گویی در ادبیات کودک و نوجوان و تحلیل نقش قصه در کتاب های درسی پرداخته ایم. پژوهش حاضر با روش توصیفی - تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان دهنده آن است در میان گروه های سنی مختلف، کودکان بیش از دیگران با قصه ارتباط برقرار می کنند و قصه علاوه بر ایجاد لذت و سرگرمی، زمینه رشد شناختی، زبانی، اجتماعی، اخلاقی و عاطفی آنان را فراهم می آورد. همچنین در نظام آموزشی کشور، کتاب های درسی به ویژه کتاب فارسی دوره ابتدایی، از قصه به عنوان ابزاری برای انتقال مفاهیم اخلاقی، اجتماعی، دینی و مهارت های زندگی استفاده می کنند.

کلیدواژه ها:

قصه پردازی ، ادبیات کودک ، قصه گویی ، تاریخچه قصه ، کتاب های درسی ، آموزش کودکان