توسعه گردشگری فرهنگی و تاریخی لردگان؛ با تاکید بر کاوش محوطه های باستانی شاخص

گردشگری فرهنگی و تاریخی یکی از مهم ترین شاخه های گردشگری است که بر شناخت، بازدید و تجربه میراث تاریخی، فرهنگی، اجتماعی و هویتی مقصد استوار است. این نوع گردشگری علاوه بر ایجاد زمینه برای حفاظت و معرفی میراث فرهنگی، می تواند از طریق افزایش تقاضای گردشگری، ایجاد اشتغال، رونق فعالیت های اقتصادی و تقویت صنایع دستی و تولیدات محلی، نقش مهمی در توسعه پایدار مناطق شهری و پیرامونی ایفا کند. در این میان، شهر لردگان و محدوده پیرامون آن در استان چهارمحال و بختیاری، به دلیل برخورداری از پیشینه تاریخی، فرهنگ بومی و عشایری، تنوع قومی و اجتماعی و قرار گیری در پهنه ای با ارزش های طبیعی و فرهنگی، از ظرفیت قابل توجهی برای توسعه گردشگری فرهنگی و تاریخی برخوردار است. این شهر در منطقه ای قرار گرفته است که از گذشته محل ارتباط و تعامل جوامع محلی، روستایی و عشایری بوده است. این شرایط سبب شکل گیری مجموعه ای از عناصر فرهنگی ملموس و ناملموس در منطقه شده است. شیوه های سنتی زندگی، آداب و رسوم، موسیقی محلی، پوشش سنتی، زبان و گویش های محلی، آیین های اجتماعی، غذاهای بومی، وجود محوطه های باستانی شاخص و صنایع دستی منحصربفرد را می توان بخشی از سرمایه فرهنگی منطقه دانست. چنین عناصر فرهنگی، در صورت برنامه ریزی صحیح، قابلیت تبدیل شدن به جاذبه های گردشگری و عناصر هویت بخش مقصد را دارند. یکی از مهم ترین ظرفیت های گردشگری فرهنگی لردگان، فرهنگ بومی، عشایری منطقه و همچنین وجود استقرارهای باستانی متعددی از دوران پیش از تاریخ تا دوره معاصر است. در این مقاله ضمن ارائه ظرفیت های گردشگری فرهنگی و تاریخی منطقه لردگان، راهکارهایی در جهت توسعه این نوع گردشگری پیشنهاد خواهد شد.

کلیدواژه ها:

گردشگری فرهنگی ، لردگان ، باستان شناسی ، توسعه گردشگری ، محوطه باستانی