بررسی امکان کاربرد برخی جدایه های قارچ تریکودرما در کنترل بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجه فرنگی در شهرستان ارومیه

در یک بررسی مدیریت زیستی بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجه فرنگی در شهرستان ارومیه مورد ارزیابی قرار گرفت. با توجه به اهمیت بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجه فرنگی و بقا بلند مدت عامل بیماری در خاک و میزبان های ثانویه، کاربرد سموم شیمیایی زیاد کارساز نبوده و همچنین به منظور حفظ محیط زیست و کاهش مصرف سموم شیمیایی بررسی امکان کاربرد عوامل زیستی حائز اهمیت می باشد. بدین منظور از مزارع مختلف نمونه برداری های لازم جهت جداسازی قارچ Trichoderma انجام و تعداد ۱۸ جدایه به دست آمد. پس از شناسایی و غربالگری اولیه دو جدایه متعلق به گونه های T.harzianum و T.longibrachiatum برگزیده شده و در کشت متقابل با جدایه قارچ Fusarium oxysporum lycopercisi موجود در آزمایشگاه مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی قرار گرفت. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که هر دو گونه قارچ تریکو در ما نسبت به تیمار شاهد به طور معنی داری موجب بازدارندگی از رشد پیکنه قارچ عامل بیماری در شرایط آزمایشگاهی شدند. در این بررسی مشخص شد که جدایه گونه longibrachiatum با ۸.۴۲ درصد اثر بازدارندگی نسبت به جدایه گونه Tharzianum که اثر بازدارندگی ۶۷.۵۶ درصدی داشت نتیجه بهتری از خود نشان داد.

کلیدواژه ها:

Fusarium oxysporum f. sp. lycopersici ، کنترل زیستی ، Trichoderma harzianum ، Trichoderma longibrachiatum ، گوجه فرنگی ، ارومیه