افزودن اسپیرولینا به جیره ی غذایی آبزیان با بهبود عملکرد رشد، تقویت سیستم ایمنی و ارتقای کیفیت محصول به عنوان یک راهکار کارآمد در پرورش پایدار آبزیان

افزایش قیمت پودر ماهی و نگرانی های زیست محیطی ناشی از وابستگی به آن صنعت آبزی پروری را به سمت یافتن منابع پروتئینی جایگزین سوق داده است. اسپیرولینا به عنوان یک ریزجلبک غنی از پروتئین، اسیدهای چرب ضروری، ویتامین ها، مواد معدنی و رنگدانه هایی مانند فیکوسیانین و کاروتنوئید پتانسیل بالایی برای جایگزینی پودر ماهی در جیره های غذایی آبزیان دارد. در گونه های همه چیزخوار مانند تیلاپیای نیل، گربه ماهی آفریقایی و کپور معمولی، اسپیرولینا در سطوح جایگزینی بالا باعث بهبود نرخ رشد ویژه، کاهش ضریب تبدیل خوراک و افزایش وزن نهایی می شود که نشان دهنده بهبود عملکرد رشد در این نوع گونه ها است. در مقابل، در گونه های گوشتخوار مانند قزل آلا و سیباس اروپایی، سطوح بالای جایگزینی با کاهش رشد و افزایش ضریب تبدیل خوراک همراه بوده است هرچند در سطوح پایین عملکرد مثبتی مشاهده شد. اسپیرولینا با افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و ایمنی، غیراختصاصی مقاومت آبزیان را در برابر بیماری ها افزایش می دهد و نیاز به آنتی بیوتیک ها را کاهش می دهد. افزودن آن به جیره باعث بهبود رنگ گوشت، افزایش پروتئین خام و کاهش چربی گوشت شده و ماندگاری محصول را در شرایط سرد بهبود می بخشد. با این حال، چالش هایی نظیر هزینه بالای تولید، مشکلات فنی در تولید انبوه، کیفیت متغیر محصول و تعیین سطح بهینه جایگزینی برای گونه های مختلف به ویژه گونه های گوشتخوار که سطوح بالای جایگزینی در آنها با کاهش رشد همراه است، موانعی بر سر راه استفاده گسترده از این جلبک در صنعت آبزی پروری هستند. در نهایت، تغذیه با ریزجلبک اسپیرولینا به عنوان یک راهکار پایدار نقش موثری در کاهش وابستگی به پودر ماهی و ارتقای کیفیت محصول در صنعت آبزی پروری ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

اسپیرولینا ، آبزی پروری ، عملکرد رشد ، سیستم ایمنی ، کیفیت گوشت ، پودر ماهی