جایگاه ادبیات و دریافت محیط از منظر معماری تداعی گر حوزه مطالعاتی: نمایش نامه، سفرنامه و رمان

پژوهش حاضر در راستای مطالعات میان رشته ای، به دنبال واکاوی پیوند بین معماری و ادبیات داستانی شکل گرفته است. معماری به عنوان یک عنصر اصلی در ادوار ادبی همواره نقش اساسی و مهمی ایفا کرده است. معماری تداعی گر با خواندن متون و نوشته های موجود در آثار ادبی به وجود می آید که تداعی گر فضای خیالی در ذهن خواننده می باشد. بدین منظور، هدف این پژوهش تحلیل فضاهای معماری به عنوان یک عنصر اساسی در ادبیات است که با مطالعه و تحلیل کیفی در حوزه های ادبی نمایش نامه، سفرنامه و رمان صورت گرفته است. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که، ادبیات از معماری جدا نیست و برای درک نوشته های موجود در آثار ادبی نیاز به ایجاد فضا در محتوا و متون ادبی است. بدین منظور می توان بیان کرد که تخیل، شالوده ی فضا سازی ذهنی است و مخاطب یا خواننده با آگاهی و تقویت قدرت تخیل، محیط تداعی گر معماری را در متون ادبی درک می کند.

کلیدواژه ها:

معماری تداعی گر" ، ادبیات" ، خیال" ، حرکت" ، " ، فضا"