رابطه جهت گیری ارزشی و جهت گیری دینی با مسئولیت پذیری زیست محیطی

ارزش های اعتقادی و اخلاقی، می توانند تاثیر هم مثبت و هم منفی قوی بر باورها و رفتارهای زیست محیطی داشته باشند. این پژوهش رابطه بین جهت گیری ارزشی شهروندان یاسوجی و مسئولیت پذیری زیست محیطی را بررسی می کند. بدین منظور، با توجه به مطالعات پیشین و پشتوانه نظری (وبر، اینگلهارت، کالموس و اجی من و نظریه فرهنگی یا نظریه گروه شبکه داگلاس) به تجزیه و تحلیل داده های حاصل از نمونه ای به حجم ۳۲۳ نفر پرداخته شد که با روش نمونه گیری الکترونیکی جمع آوری شد. اعتبار پرسشنامه از نوع صوری و پایایی آن نیز با استفاده از آلفای کرونباخ اندازه گیری شد. نتایج پژوهش حاکی از رابطه مستقیم و معنی دار بین جهت گیری ارزشی دینی، سنتی و مدرن با مسئولیت پذیری زیست محیطی بود اما بین جهت گیری تقدیرگرایانه و مسئولیت پذیری زیست محیطی رابطه معنی دار وجود نداشت. بین دو جهت گیری ارزشی دینی و سنتی با مسئولیت پذیری زیست محیطی در بعد بازیافت رابطه قوی وجود داشت اما در جهت گیری ارزشی مدرن، بیشترین نمره برای بعد رفتارهای مسئولانه بود. با توجه به یافته های پژوهش، آموزه های دینی و کنش عقلانی معطوف به هدف (حفظ محیط زیست به عنوان منبع مادی) نقش مهمی در مسئولیت پذیری زیست محیطی شهروندان یاسوجی داشته و در صورت فراهم بودن شرایط حمایت از رفتارهای مسئولانه زیست محیطی از جمله بسترسازی در راستای تسهیل این رفتارها و مشارکت زنان، تقویت ارتباطات و اعتمادسازی بین مردم و سازمان های غیر دولتی مانند نهادهای مذهبی و سنتی، شهروندان یاسوجی تمایل، امکان و توان بیشتری در اقدام به چنین رفتارهایی خواهند داشت.

کلیدواژه ها:

جهت گیری دینی ، جهت گیری سنتی ، جهت گیری تقدیرگرایی ، جهت گیری مدرن ، جهت گیری زیست محیطی