چگونگی تجربه زیسته دانشگاهیان از تفکر انتقادی دردانشگاه های ایرانی (مطالعه: موردی: دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان)

هدف این تحقیق سنجش تجربه زیسته دانشگاهیان در دو دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در تفکر انتقادی بود روش تحقیق در این تحقیق کیفی از نوع پدیدارشناسی بود و ابزار جمع آوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته بر مبنای نمونه هدفمند و با استفاده از شیوه تکمیلی گلوله برفی بود که با ۲۸ نفر از دو جامعه دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی شامل اعضای هیات علمی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی مصاحبه به عمل آمد؛ از مصاحبه ۶ به بعد مسیر اکتشاف رو به بسط و تعمیق گذاشت و با مصاحبه ۲۹ به اشباع رسید سپس ۶۳۴ گزاره با نرم افزار مکس کیودا ۲۲ از مصاحبه ها استخراج شد. و کدگذاری شروع شد با این تعداد تحلیل مضمون اصلی و فرعی و هم خانواده سازی گزینه های برای رسیدن به مقولات به صورت دستی انجام شد. مقوله بندی و کدگذاری انجام شد و مدل مفهومی از تم های اصلی و فرعی تدوین شد. نتایج به دست آمده بیانگر این است که تفکر انتقادی: زیست شرافتمدانه و مسئولانه (معنی واقعی و قدیمی فرد دانشگاهی)، تفکر انتقادی ابعاد شناختی و عاطفی و ارتباطی را معرفی می نماید و ارتباط تفکر انتقادی با ابعاد مختلف زیست اجتماعی و معنوی و شخصی را برجسته می نماید انسان را به اندیشیدن به فرا دست ها و انسانی اندیشیدن راهنمایی می کند برخی هم به خاطر تجربه های ناخوشایند از تفکر انتقادی در دوران تحصیلی هنگام رسیدن به درجه استادی در سر کلاس دانشجویان را آزاد می گذارند تا انتقادی بار بیایند.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، تجربه زیسته ، پدیدارشناسی ، دانشگاهیان