اثر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مصرف گالیک اسید بر SIRT۱ و miR-۹-۵P در بافت کلیه موش های صحرایی در معرض کادمیوم

زمینه و هدف: آسیب به بافت کلیه متعاقب سمیت ناشی از کادمیوم از مشکلات اساسی جوامع بشری است. اگرچه نقش تمرین ورزشی و آنتی اکسیدان ها در بافت کلیه بررسی شده است، اما اثر همزمان هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و مصرف گالیک اسید (GA) بر سیرتوئین ۱ (SIRT۱) و miR-۹-۵p در بافت کلیه موش های صحرایی در معرض کادمیوم (Cd) هدف این تحقیق بود. روش تحقیق: تعداد ۴۲ سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگو-داولی با سن هشت تا نه ماه و وزن ۲۵۰ تا ۲۷۰ گرم به طور تصادفی به گروه های کنترل سالم (HC)، کنترل، دریافت Cd، شم (Sham)، Cd+GA، Cd+HIIT و Cd+HIIT+GA تقسیم شدند. گروه های مصرف Cd روزانه پنج میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن Cd را در آب آشامیدنی دریافت نمودند. گروه های مصرف مکمل روزانه mg/kg ۲۰ GA حل شده در طعم دهنده غذا و آب مصرف نمودند. گروه های تمرین نیز به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه تمرینات HIIT را با شدت ۸۰ تا ۱۱۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی انجام دادند. سطوح بیان ژنی miR-۹-۵p و SIRT۱ به روش ریل تایم پی سی آر اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه همراه با آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری ۰۵/۰>p استفاده شد. یافته ها: بیان ژن miR-۹-۵p و SIRT۱ در گروه Cd+GA (۰۰۱/۰=p)، Cd+HIIT (۰۰۱/۰=p) و Cd+HIIT+GA (۰۰۱/۰=p) بیشتر از گروه Cd بود؛ ضمن آن که این دو متغیر در گروه Cd+HIIT+GA بیشتر از گروه های Cd+GA (۰۰۱/۰=p) و Cd+HIIT (۰۰۱/۰=p) بودند. از طرف دیگر، بیان ژن SIRT۱ در گروه Cd+HIIT+GA کمتر از گروه Cd+HIIT (۰۲/۰=p) بود. نتیجه گیری: به نظر می رسد HIIT و مصرف GA هم به تنهایی و هم به طور همزمان، می توانند در تعدیل بیان ژن های SIRT۱ و miR-۹-۵p شوند که در بیوژنزیس میتوکندریایی و کاهش آپوپتوزیس نقش دارند؛ ضمن آن که ترکیب تمرین تناوبی با شدت بالا و مصرف گالیک اسید در تعدیل بیان این ژن ها به مراتب موثر تر از اثر هر کدام به تنهایی می باشد.

کلیدواژه ها:

تمرین ورزشی ، گالیک اسید ، سیرتوئین ۱ ، miR-۹-۵p ، کادمیوم