تعیین محدوده بهینه قیر در آسفالت سرد سرباره ای مبتنی بر تحلیل هم ارزی مقاومت-روانی-فضای خالی در مرمت چاله در اقلیم گرم

در پژوهش حاضر، امکان پذیری فنی کاربرد سنگدانه های سرباره ی کوره ی القایی در آسفالت سرد مرمتی، با تاکید بر تعیین محدوده ی بهینه ی قیر و تحلیل برهم کنش های حجمی-مکانیکی، مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور، نمونه های مارشال در پنج سطح درصد قیر (۶/۵ تا ۵/۹ درصد) ساخته شده و پس از عمل آوری ۱۴ روزه، آزمون های مقاومت مارشال، روانی، چگالی حجمی و فضای خالی انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که مقاومت مارشال با افزایش قیر از ۶/۵ به ۹ درصد، از حدود ۱۰۱ به ۵/۲۵۷ کیلوگرم نیرو افزایش یافته، اما افزایش بیشتر به ۵/۹ درصد، علی رغم کاهش فضای خالی به ۴۰۱/۶ درصدگردید. مدل رگرسیونی با ضریب تعیین ۷/۹۸درصد برازش شد کبر اساس یافته ها، محدوده ی قیر بهینه در کرانه ی ۵/۸ تا ۹ درصد تعیین گردید که ضمن تامین بیشینه مقاومت و روانی مناسب (۸/۳ تا ۴ میلی متر)، فضای خالی را در دامنه ی ۷ تا ۸ درصد نگه داشته و شرایط انبساط حرارتی و تراکم ثانویه را در اقلیم هدف فراهم می آورد. تحلیل روانی نشان داد که این پارامتر در کل دامنه ی قیر، روندی صعودی از ۸۳/۲ تا ۲۸/۴میلی متر دارد و عمدتا تحت تاثیر ضخامت لایه ی قیری است. همچنین، حضور یک کران بیشینه مقاومت در چگالی های ۴۶۲/۲ تا ۴۸۵/۲ گرم بر سانتی متر مکعب تایید شد که بیانگر عدم تاثیر چشمگیر افزایش چگالی فراتر از محدوده ی مذکور بر ارتقای مقاومت است.

کلیدواژه ها:

آسفالت سرد ، سرباره فولادی ، مرمت چاله ، مدل سازی سطح پاسخ ، اقلیم گرم و کم بارش